Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2018/10223 K.2018/18210

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının 1979 yılı ile daimi kadroya geçirildiği 2001 yılı arasında mevsimlik işçilikte geçen hizmet süresinin çalışma süresinden sayılması gerektiği halde davalı kurum arafından bu sürelerin dikkate alınmadığını ileri sürerek, anılan sürenin davacının kazanılmış hak, aylık, derece, terfi, kademe ve kıdem hesabında dikkate alınmasını ve buna göre kıdem tazminatı ile emeklilik maaşının yeniden hesaplanması gerektiğini belirterek davacıya eksik ödenen kıdem tazminatı ve emeklilik maaşı, maaş farkı, ikramiye, ilave tediye, yıpranma primi ile fazla mesai ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, talep edilen alacakların zamanaşımına uğradığını, davacıya daimi kadroya geçirildikten sonra derece, terfileri, kademe ilerlemeleri ve yıllık ücretli izinlerinin mevzuata uygun olarak kullandırıldığını, davacının intibakının yapıldığını, derece, kademe ilerlemesinin kanuna uygun hale getirildiğini, davacıya 11.015,05 TL intibak farkının ödendiğini belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacının kademe ve derece tespitine ilişkin uyuşmazlık bulunmaktadır.

Mahkemece davacının hizmet süresine 9 yıl 150 gün, kıdemine de 4 derece 10 kademe eklenmesine şeklinde tespit hükmü kurulmuş ise de, öncelikle, davacının hangi tarihteki hizmet süresine 9 yıl 150 gün ekleneceği ve hangi tarihteki kıdemine 4 derece ve 10 kademe ekleneceği hususlarında açıklık bulunmadığı görülmekte olup, hükmün bu şekilde infazda tereddüde sebep olacağı muhakkaktır.

Bu sebeple, Mahkemece verilen kararın 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 297. maddesine açıkça aykırı olduğu ifade etmek gerekmiştir.

Diğer taraftan, hükme esas alınan bilirkişi raporunda sonuç itibariyle davacının emeklilik tarihinde 14. derece ve 21. kademeye ulaşması gerektiği ifade edilmiş olup; davalı tarafından dosyaya sunulan belgeden davacının emekli olduktan sonra ve dava açılmadan önce intibakının kanuna uygun olarak yapıldığı, bilirkişi tarafından bildirilen derece ve kademeye de uygun olarak kademe ve derece ilerlemesinin yapıldığı görülmektedir.

Bu durumda davacının bu husustaki, tespit talebinin hukuki yarar yokluğundan reddi gerekirken kabulü hatalı olmuştur.

3-Dosyada, davacının alacak taleplerinin zamanaşımına uğrayıp uğramadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, davacının emekli olduktan sonra intibakının yapıldığı ve buna göre davacıya ödeme yapıldığı görülmektedir. Dosyada bulunan bilirkişi raporunda beş yıllık zamanaşımının esas alınması halinde, davacıya yapılan ödeme de dikkate alındığında davacının alacağının kalmadığı tespit edilmiştir. Buna rağmen, mahkemece davalı vekilinin zamanaşımı defi göz önüne alınmaksızın yapılan hesaba itibar edilerek hüküm kurulması hatalıdır. (Dairemizin emsal 2015/23875 esas sayılı dosyasında da aynı doğrultuda karar verilmiştir) Mahkemece beş yıllık zamanaşımı süresi dikkate alınarak, yapılan hesaba göre hüküm kurulması gerekirken, aksi yönde karar verilmesi hatalı olup, kararın bu sebeple de bozulması gerekmiştir.

Hükmün yukarıda yazılı sebeplerden bozulması gerekmiştir.