Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2018/10523 K.2018/19824

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen karar, süresi içinde taraflar vekilleri tarafından temyiz edilmiş ve davacı vekili tarafından duruşma talep edilmiş ise de; işin mahiyeti itibariyle duruşma isteminin reddine, incelemenin dosya üzerinden yapılmasına karar verilmiş olmakla; dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili dava dilekçesinde müvekkilinin iş akdinin işverence haksız nedenle feshedildiğini iddia ederek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, kötü niyet tazminatı, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, prim ve ikramiye alacağı istemiş, birleşen dosya ile de yol harcırahının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar Yargıtay (Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi 2015/6593 esas, 2016/6164 karar, 14/03/2016 tarihli ilamıyla ”Mahkemece fazla mesai alacağı hakkında hüküm kurulmamış olması ve olayda davacı dava dilekçesinde talep etmediği harcırah alacağını ıslah dilekçesi ile talep etmiş ise de dava tümüyle ıslah edilmediği gibi nispi harç ile birlikte başvuru harcı yatırmadığı için bu dilekçenin ek dava dilekçesi olarak kabulü de mümkün olmadığından harcırah alacağı hakkında dava açma hakkı saklı kalmak kaydıyla harcırah alacağına ilişkin ıslah isteminin reddine karar verilmesi gerekirken bu alacak talebinin kabulüne karar verilmiş olması“ gerekçeleri ile bozulmasına karar verilmiştir.

Bozma ilamına uyma kararı verilerek devam edilen yargılama sonucunda, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin ve davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297/2. maddesi uyarınca, hükmün sonuç kısmında, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 22/02/2012 tarihli ve 2012/13-747 esas, 2012/84 karar sayılı kararı ile Dairemizin emsal kararlarında belirtildiği üzere, Yargıtay'ca bozulan karar, sonraki kararın eki niteliğinde değildir. Bozmadan önceki ve bozmadan sonraki kararlar, 6100 sayılı Kanun'un 297. maddesi hükmüne uygun olmalıdır.

Davacı davalı işyerinde fazla mesai yaptığını belirterek fazla mesai ücreti alacağının tahsilini talep etmiştir. Ayrıca dava dilekçesinda ikramiye ve pirim alacağı talebide bulunmaktadır. Ancak mahkemece bu alacaklar yönünden olumlu veya olumsuz bir karar verilmemiştir. Mahkemece fazla mesai alacağı ile pirim ve ikramiye alacağı hakkında hüküm kurulmamış olması bozma nedenidir.

3-Mahkemece verilen bozma öncesi kararın yapılan temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay (Kapatılan) 7. Hukuk Dairesinin 2015/6593 esas, 2016/6164 karar, 14/03/2016 tarihli ilamında davacının yıllık izin ücreti ile ilgili herhangi bir bozma yapılmadığı ve 1.342,60 TL (net) izin ücretinin kesinleşerek taraflar açısından usuli kazanılmış hak oluşturduğu halde daha önce belirlenen miktarın altında olacak şekilde yıllık izin ücretinin 883,21 TL olarak hüküm altına alınmış olması da ayrı bir bozma nedenidir.

4-Davacının ulusal bayram genel tatil alacağı bozma sonrası alınan 26/09/2017 tarihli bilirkişi raporunda 883,21 TL (net)-1.235,42 TL (brüt) olarak hesaplanmış olmasına rağmen gerekçesi gösterilmeden 905,00 TL olarak hüküm altına alınması da isabetli olmamıştır.