Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2018/10659 K.2018/18869

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili,davacının davalı kuruma bağlı ... Telekom Müdürlüğü emrinde 23/07/1986 yılından itibaren sendikalı ve sigortalı işçi olarak çalışmakta iken, iş sözleşmesinin 31/12/2010 tarihinde sona erdiğini,davacının çalıştığı süre boyunca birçok izin hakkının kullandırılmadığını/eksik kullandırıldığını, fesih tarihinde veya daha sonra izinlerine tekabül eden izin ücretlerinin de ödenmediğini belirterek yıllık izin alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının iş sözleşmesinin emeklilik sebebiyle 30/12/2010 tarihinde anlaşmalı olarak feshedildiğini, taraflar arasında protokol imzalanarak yapılan fesih işlemi ve ödemelerin yer aldığı metnin 3. Maddesinde davalı işverenlikten hiçbir hak ve alacağının kalmadığı ve ibra ettiği hususlarının yer aldığını, davacıya ikale sözleşmesi gereği ödenen tazminat alacaklarının yanında 8 aylık net ücret tutarında ek ödeme sağlandığını, ayrıca davacının kullanmadığı 28 gün karşılığı 1.742,59 TL yıllık ücretli izin ücreti olarak ödendiğini,bu sebeple davalı şirketten hiçbir hak ve alacağının kalmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre,davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, işçinin kullandırılmayan izin sürelerine ait ücretlere hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.

Yıllık izinlerin kullandırıldığı noktasında ispat yükü işverene aittir. İşveren yıllık izinlerin kullandırıldığını imzalı izin defteri veya eşdeğer bir belge ile ispatlamalıdır.

Somut olayda,Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacı tarafın kabulü ve davacının kullandığı yıllık izin belgelerine göre toplam 437 gün izin kullandığı belirtilerek hesaplama yapılmıştır.Davacı vekilinin sunduğu liste incelendiğinde bilirkişi hesaplamasından farklı olarak 1988 yılı bakımından 20 gün,2010 yılı bakımından da 14 gün daha fazla izin kullandığının belirtilmesine göre bu sürelerin bilirkişi tarafından dikkate alınmadığı anlaşılmaktadır.Hal böyle olunca hesaplanan miktardan davacı vekilinin sunduğu tabloya göre 34 günlük izin süresi de düşülerek hesaplama yapılması gerekli iken yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.