Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2018/11880 K.2018/21245

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin 31.10.2008 ile 31.07.2014 tarihleri arasında davalı ... Belediyesi'nde işçi sıfatı ile aralıksız olarak çalıştığını, kendisine işten çıkarılırken herhangi bir ödeme yapılmadığını ileri sürerek, yasadan ve toplu ... sözleşmesinden kaynaklanan işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacıya ödenmeyen herhangi bir alacağın söz konusu olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulüne dair verilen karar; Dairemizin 05.12.2016 tarih 2016/26519 esas 2016/26305 karar sayılı ilamı ile fazla çalışma, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil çalışma alacak taleplerinin reddi gerektiği, ayrıca davalı yanın ödeme savunması kapsamında itirazlarının karşılanması yönlerinden bozulmasına karar verilmiştir. Uyulan bozma ilamı sonrasında yapılan yargılama kapsamında, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Dava açılmadan önce yatırılan miktarlar yönünden davanın reddi sonucunun, dava açıldıktan sonra yatırılan miktarlar yönünden davanın haklılığı sebebiyle kabule ilişkin sonuçların gerçekleşmesi gerektiği dikkate alındığında, davalı lehine vekalet ücretinin 3.198,76 TL olarak belirlenmesi gerekirken 2.180,00 TL olarak belirlenmesi hatalıdır. Bu hatalı yön, bozma sebebi ise de, hatanın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca halen yürürlükte olan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.