Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2018/11949 K.2018/22206

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dilekçesinde; müvekkilinin ... sözleşmesinin kötü niyetle fesih edildiğini belirterek kıdem tazminatı, kötü niyet tazminatı, fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti, ulusal bayram ve genel tatil alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının ... sözleşmesinin önelli olarak fesih edildiğini, hak kazandığı kıdem tazminatının ödenmek istendiğini davacının bunu kabul etmediğini, ödenmemiş işçilik alacağı bulunmadığını savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne ve reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Taraflar arasında uyuşmazlık davacının yıllık ücretli izin alacağına hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.

Çalışmanın sadece yılın belirli bir döneminde yoğunlaştığı işyerlerinde yapılan işler mevsimlik ... olarak tanımlanabilir. Söz konusu dönemler işin niteliğine göre uzun veya kısa olabilir. Her zaman aynı miktarda işçi çalıştırmaya elverişli olmayan ve işyerinde yürütülen faaliyetin niteliğine göre işçilerin her yıl belirli sürelerde yoğun olarak çalıştıkları ve fakat yılın diğer döneminde işçilerin ... sözleşmelerinin ertesi yılın faaliyet dönemi başına kadar ara vermeyi gerektiren işler mevsimlik ... olarak değerlendirilebilir.

4857 sayılı ... Kanunu'nun 53/3. maddesi uyarınca, mevsimlik işlerde yıllık ücretli izinlere ilişkin hükümler uygulanmaz. Bir başka anlatımla, mevsimlik işçi, 4857 sayılı Kanun'un yıllık ücretli izin hükümlerine dayanarak, yıllık ücretli izin kullanma veya buna dayanarak ücret alacağı isteminde bulunamaz. Hemen belirtmek gerekir ki, 53/3. maddede ki kural, nispi emredici kural olup, işçi lehine bireysel ... sözleşmesi ya da toplu ... sözleşmesi ile yıllık ücretli izne ilişkin hükümler düzenlenebilir ve mevsimlik işçiler için yıllık izin hakkı tanınabilir.

4857 sayılı Kanun'un 53. maddesinde mevsimlik işlerde yıllık izin hakkının doğmayacağı belirtilmiş ise de, yılın ne kadar bölümünde çalışılma halinde mevsimlik ... sayılacağı yönünde bir düzenlemeye yer verilmemiştir. Öyle ki yılın tamamına yakın bir bölümünde çalışılma halinde Anayasal temeli olan dinlenme hakkının tanınmasının gerekeceği açıktır.

Somut olayda dosya arasında bulunan ve Yargıtay 10. Hukuk Dairesi'nin 2014/24594 esas 2015/907 karar sayılı ilamı ile onanarak kesinleşen ... 16....

Mahkemesi'nin 2013/865 esas 2014/765 karar sayılı ilamı ile "davacının davalıya ait ... yerinde 02.09.1996-25.01.2007 tarihleri arasında her yıl 01 Eylül-01 Mayıs tarihleri arasında 8 ay (240 gün) sigortalı çalıştığının ve tüm çalışma dönemi dışında kuruma bildirilen 1647 gün sigortalı hizmetinin dışında 896 gün daha tespiti gereken, sigortalı hizmeti bulunduğunun tespitine " karar verildiği anlaşılmıştır.

Aynı dosyada 28.11.2012 tarihli celsede davacının yaz aylarında 3 aylık süre ile çalışmasına ara verdiğini, bu süre içerisinde davalı ... yerinde herhangi bir çalışmasının olmadığını, çalışmadığı ayların 6. 7. ve 8. aylar olduğunu beyan ettiği görülmüştür. Anılan hususlara ve tüm dosya kapsamına göre, davacının mevsimlik işçi olarak çalıştığı anlaşılmaktadır.

Buna göre davacının yıllık izin ücreti alacağının reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.