Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2018/12059 K.2018/22544

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, davalılardan ...'nin 19.10.2009 tarihinde davacı şirkete ait aracı kullanırken gerçekleşen trafik kazasında bir kişinin ölümüne sebep olduğunu, vefat edenin ailesi tarafından tazminat davası açıldığını, davacı şirketin araç sahibi olması nedeniyle hükmedilen zarar ve tazminatları ödediğini diğer davalı ...'ın kendisine teslim edilen aracı şirketin onayı olmaksızın diğer davalı ...’ye emanet ederek kusurlu davrandığını beyanla ödenen tazminat ve zararların davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalıların cevaplarının özeti:

Davalı ... vekili, diğer davalının tam kusurlu olduğunu, müvekkilinin mobilya ustası olduğunu, asıl işi dışındaki işten sorumlu tutulamayacağını, diğer davalının ehliyetinin olmadığını bilmediğini, ... yerinde ehliyetsiz araç kullananlar olduğunu sonradan öğrendiğini beyanla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ..., davacı şirketin kullanılan araçların kim tarafından kullanıldığı hususunu denetlemekle mükellef olduğunu, müvekkilinin kaza tarihinde ehliyetinin olmadığını ve araç kullanmayı tam olarak bilmediğini, olay günü davacı şirketin ürettiği ürünlerin teslimi için bir şey olmaz mantığı ile müvekkilinin mal teslimine gönderildiğini, davacı şirketin ehliyetsiz ve acemi bir kişiye aracı teslim ederek yolda olabilecek bir kazanın riskini üzerine aldığını beyanla, haksız ve yersiz açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içinde davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davalıların tazminattan ne şekilde sorumlu olduğu noktasında toplanmaktadır.

Somut olayda, davacı işveren, davalı ... tarafından davacı şirkete ait araçla yapılan kaza sonucu vefat eden dava dışı şahsın yakınlarınca tazminat davası açıldığını, davanın kabul edilmesi üzerine araç sahibi olarak hükmedilen tazminatın ödendiğini, kazayı yapan davalı işçi ... ve şirket aracını işverenin bilgisi dışında davalı ...’ye teslim eden diğer davalı işçi ...’ın kusurları nedeniyle sorumlu olduklarını ileri sürmüş, davalılar söz konusu kaza nedeniyle kusurlu olmadıklarını savunmuştur. Mahkemece davacı şirketin ödemek durumunda kaldığı zararların davalılardan kusurları oranında tahsiline karar verilmiştir.

Dava hukuki niteliği itibariyle rücuen alacak davasıdır. Davacı işveren istihdam ettiği işçinin sebebiyet verdiği trafik kazası sonucu zarar görene kusursuz sorumluluk ilkeleri gereği ödediği tazminatı rücuen talep etmektedir. İşçi işvereni kendi kusuru ile bir zarara uğratırsa bu eyleminden dolayı kusuru oranında işverene karşı sorumludur.

Tazminat davasında belirlenen kusur oranı rücu davasında bağlayıcı olmadığından davalıların kusur oranlarının tespiti amacıyla bilirkişi raporu alınmasında isabetsizlik bulunmasa da alınan kusur raporunun trafik kusur uzmanı bilirkişi tarafından hazırlandığı ve yeterli olmadığı anlaşılmış olup bu durum karşısında ve yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulduğunda, ... güvenliği uzmanı bilirkişiden,

davalıların işyerinde çalıştıkları pozisyonlar ve görev tanımları ile ... güvenliği kuralları da dikkate alınarak tarafların kusur durumunu belirtir rapor alınmalı ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.