Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2018/13737 K.2019/3100

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, süresi içerisinde taraf vekillerince temyiz edilmesi ve davalı vekilince duruşma talep edilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 12/02/2019 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına vekili Avukat ... ile karşı taraf adına vekili Avukat Selver Orman geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi ... Karakülah tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili, müvekkili işçinin ihbar tazminatı, aylık ücret, fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alınması talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, Dairemizin 23/05/2017 tarihli ilamıyla bozulmuştur. Bozma ilamına uyma kararı verilerek devam edilen yargılama neticesinde, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacının fazla çalışma süresi noktasında uyuşmazlık vardır.

Somut olayda, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, bozma ilamı doğrultusunda, “çalışma düzeni ve ücret tarifeleri” başlıklı belgede gösterilen çalışma düzeninin esas alındığı belirtilmiş ise de, bu kabule göre haftalık fazla çalışma saati eksik tespit edilmiştir.

Şöyle ki; davacının hafta içi 08:00-19:00 ( bir saat ara dinlenme ile) ve cumartesi günleri 08:00-17:00 saatleri arasında ( bir saat ara dinlenme ile) çalıştığı; buna ilaveten ayda iki pazar günü de 08:00-17:00 saatleri arasında ( bir saat ara dinlenme ile) çalıştığı dikkate alındığında; haftanın altı günü çalışılan haftalarda haftalık onüç saat, haftanın yedi günü çalışılan haftalarda ise ( hafta tatili günü için yedibuçuk saatin hafta tatili ücreti alacağı içerisinde hesaplandığı dikkate alınarak) haftalık onüçbuçuk saat fazla çalışma yaptığı sonucuna ulaşılmaktadır.

Anılan sebeple, haftanın altı günü çalışılan haftalarda haftalık onüç saat, haftanın yedi günü çalışılan haftalarda ise haftalık onüçbuçuk saat fazla çalışma yapıldığı esas alınarak, fazla çalışma ücreti alacağı yeniden hesaplanmalıdır. Haftalık oniki saat üzerinden fazla çalışma ücretinin hesaplanması hatalı olmuştur. 3-Kabule göre de, hüküm altına alınan toplam tutarın, karar tarihi itibariyle Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası’nca belirlenen efektif satış kuru üzerinden Türk Lirası karşılığı dikkate alındığında, davacı lehine 4.851,47 TL vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, 2.180,00 TL’ye hükmedilmesi hatalıdır. Yukarıda yazılı sebeplerden kararın bozulması gerekmiştir.