Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2018/14498 K.2018/22760

Miktar ve değeri temyiz kesinlik sınırını aşmayan taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararlar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 427. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Kesinlik sınırı kamu düzeni ile ilgilidir. Temyiz kesinlik sınırı belirlenirken yalnız dava konusu edilen taşınır malın veya alacağın değeri dikkate alınır. Faiz, icra (inkar) tazminatı, vekalet ücreti ve yargılama giderleri hesaba katılmaz.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 427/3. maddesi gereğince ise; alacağın bir kısmının dava edilmiş olması halinde, temyiz kesinlik sınırı alacağın tamamına göre belirlenir.

Mahkeme kararı davalı vekilince 05.04.2018 harçlandırma tarihli dilekçe ile temyiz edilmiştir. Mahkemece, 17.05.2018 tarihli ek karar ile kararın kesin olarak verildiği gerekçesi ile temyiz isteğinin reddine karar verilmiştir.

Somut dosyada; kısmi olarak açılan davada, kesinlik sınırının belirlenmesinde hüküm altına alınan tutarların değil alacağın tamamının dikkate alınması gerekir. Bu durumda, verilen kararın kesinlik sınırının altında kaldığından söz edilemeyeceğinden kararın kesin olduğu gerekçesiyle temyiz isteminin reddine ilişkin Mahkemece verilen karar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 427. maddesine aykırı olup Mahkemece verilen 17.05.2018 tarihli EK KARARIN BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA karar verildi.

Hüküm süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi...... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin...Bölge deposunda şoför olarak 27.04.2009 tarihinde çalışmaya başladığını, çalışma süresi boyunca hafta içi 08.00-18.30 saatleri arasında olmak üzere günde 10,5 saat çalıştığını, hafta sonu ise ek mesai ile birlikte çalışma saatlerinin 08:00-21:00 saatleri arasında 13 saati bulduğunu, ayda bir ya da iki kez hafta tatili yapamadığını, resmi tatillerde de çalışmasına rağmen bu çalışmaların karşılığının da eksik ödendiğini belirterek, kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının 24.01.2013 tarihinden itibaren devamsızlık yaptığını, bu nedenle iş sözleşmesinin haklı olarak feshedildiğini, fazla mesai yapmadığını, yaptığı zamanlarda ertesi gün geç gelerek veya erken çıkarak telafi edildiğini, ücretlerinin ödendiğini, davacının çalıştığı süre boyunca çok kez rapor alarak işe gelmediğini, fazla mesainin ücrete dahil olduğunu ve hafta tatilini kullandığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraflarca temyizi üzerine Dairemizce tarafların sair temyiz itirazlarının reddine karar verilerek, davacının fazla çalışma, hafta tatili ve genel tatil alacaklarının çalışma saatleri takip çizelgelerine göre hesaplanıp hüküm altına alınması ve süresinde yapılmayan ıslah dikkate alınmadan hüküm kurulması gerektiği gerekçeleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

Bozmaya uyan Mahkemece, bozma ilamının ikinci bendi gereğince bir araştırma ve inceleme yapılmaksızın, süresinden sonra yapılan ıslah dikkate alınmadan dava dilekçesindeki bir kısım talebin kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının fazla mesai, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil çalışması bulunup bulunmadığı noktasındadır.

Dairemizce fazla çalışma, hafta tatili ve genel tatil alacaklarının çalışma saatleri takip çizelgelerine göre hesaplanıp hüküm altına alınması gerektiği gerekçesiyle yapılan bozmaya uyan Mahkemece, anılan alacaklar yönünden herhangi bir hesaplama yapılmadan dava dilekçesindeki miktarlar üzerinden hüküm kurulmuştur. Bozmaya uyulmakla taraflar lehine usuli kazanılmış hak oluşur ve bozmaya uyan Mahkemece bozmaya uygun işlem yapılmalıdır.

Kısmi olarak açılan davada, ıslah süresinde yapılmadığından dava dilekçesindeki miktarların hüküm altına alınması yeterli olmayıp alacağın tamamının somut dava ile belirlenmesi gerekir.

Belirtilen sebeplerle; bozmaya uyulmasına rağmen bozma doğrultusunda işlem yapılmadığı anlaşıldığından, fazla çalışma, hafta tatili ve genel tatil alacaklarının çalışma saatleri takip çizelgelerine göre hesaplanıp alacak miktarları belirlenmek ve süresinde yapılmayan ıslah dikkate alınmadan hüküm kurulmak üzere kararın yeniden bozulması gerekmiştir.