Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2018/15287 K.2018/26186

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin davalı şirket nezdinde muhasebe servisinde davalıya bağlı olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin işverence haksız olarak feshedildiğini ve bu durumun Yargıtayca onanarak kesinleşen ... 10. İş Mahkemesi’nin 2011/392 esas 2011/492 karar sayılı ilamı ile de tespit edildiğini, müvekkilinin çalıştığı süre boyunca yasal mesai saatleri dışında çalıştırıldığını ve fazla mesai yaptığı, ancak yapılan fazla çalışma karşılığının ödenmediğini iddia ederek fazla çalışma alacağının davalıdan tahsili talebinde bulunmuştur.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının performansının düşük olması nedeniyle iş sözleşmesinin müvekkili tarafından geçerli sebeple feshedildiğini, tüm alacaklarının ödendiğini, davacının talep ettiği alacakların zamanaşımına uğradığını, personel giriş çıkış rapor ve kayıtlarına göre davacının yıllık 270 saati aşan mesaisinin bulunmadığını, bordroda görünen kayıtlara, fazla mesai ve başkaca kalemlere itiraz etmeyen davacının davasının haksız olduğunu beyan ederek davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kabulüne dair karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Somut uyuşmazlıkta, davacı dava dilekçesinde fazla mesai alacağını, fazlaya dair haklarını saklı tutarak 20.000,00 TL olarak belirlemiş, dava değeri üzerinden ödenmesi gereken peşin/nisbi harç da bu miktar üzerinden hesap edilerek yatırılmıştır.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar Dairemizin 2017/5963 esas 2017/4649 karar sayılı 06.03.2017 tarihli kararı ile ‘‘ ...kayıtta yer alan çalışmaların tek tek hesaplanması yerine ortalama bir çalışmaya gidilmesi hatalı olmuştur ’’ gerekçesi ile bozulmuştur.

Mahkemece bozma kararına uyulmuş ve bozma kararında belirtilen esaslar doğrultusunda yeniden bilirkişi incelemesi yaptırılmış ve neticede davacının, Online Personel Veri Tabanı kayıtlarına göre fazla çalışma yaptığı günler için ayrı ayrı hesaplama yapılması suretiyle, 5.098,62 TL fazla çalışma alacağı belirlenmiştir.

Kabule göre fazla çalışma alacağı olarak belirlenen bu miktara dava tarihinden itibaren faiz uygulanmak suretiyle hüküm altına alınması gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile talep miktarını 20,00 TL olarak değerlendirip ‘‘taleple bağlı kalınarak 20,00 TL fazla çalışma alacağına dava tarihinden itibaren en yüksek banka mevduat faizi uygulanması’’ yönünde karar verilmesi hatalı olup bozma sebebi ise de bu hata yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3/2. maddesi yollaması ile 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

Sonuç:

Hüküm fıkrasında yer alan ;