Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2018/1643 K.2018/2639

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 321. maddesinin 2. fıkrasında, "Kararın tefhimi, mahkemece hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanması ile gerçekleşir. Ancak zorunlu hâllerde, hâkim bu durumun sebebini de tutanağa geçirmek suretiyle, sadece hüküm özetini tutanağa yazdırarak kararı tefhim edebilir. Bu durumda gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir." hükmü düzenlenmiştir. Bu nedenlerle basit yargılamada 6100 sayılı Kanun'un 297/2. maddesindeki unsurları taşıyan hükmün, 6100 sayılı Kanun'un 321. maddesi uyarınca gerekçeli olarak açıklanması zorunludur.

02.10.2017 tarihinde tefhim edilen hüküm, davalı vekiline gerekçeli olarak 14.12.2017 tarihinde tebliğ edilmiş ve davalı vekilince 27.11.2017 ön büro havale tarihli dilekçe ile temyiz edilmiştir. Mahkemece, 05.12.2017 tarihli ek karar ile gerekçeli kararın tebliği tarihinden itibaren kanuni süre içerisinde temyiz talebinde bulunulmadığı gerekçesi ile temyiz isteğinin reddine karar verilmiş ise de gerekçeli olarak açıklanmayan kararın temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğ ile başlamış olup ek karar ile temyiz isteğinin süreden reddine karar verilmesi hatalıdır.

Anılan sebeplerle, davalının temyiz isteminin reddine dair karar tesisi hatalı olup, mahkemece verilen 05.12.2017 tarihli EK KARARIN BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA karar verildi.

Hüküm süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI