KÜNYE
22. Hukuk Dairesi 2018/16456 E., 2018/28235 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 24 Aralık 2018
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi
- Dava türü
- ALACAK
Karar Metni
371 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, müvekkilinin davalı ... bünyesinde zabıta biriminde çalışırken 6111 Sayılı Kanun gereğince kamu kurumuna nakledildiğini belirterek toplu iş sözleşmesi gözetilerek giyim, koruyucu eşya yardımı, bayram yardımı, yıllık izin ücreti, fazla mesai, genel tatil ve hafta tatili ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı, davanın reddini istemiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, kararın davalı tarafça temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 13/12/2017 tarihli ilamı ile bozma kararı verilmiş bozmaya uyulmasına karar veren mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
Gerekçe:
6100 sayılı HMK.'nın 298/2. maddesinde gerekçeli kararın tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamayacağı açık olarak düzenlenmiştir.
Mahkemece; duruşmada “davacının 841,36 TL brüt fazla çalışma ücreti alacağının dava tarihi olan 22/08/2014 tarihinden itibaren, işletilecek en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine,
2-Davacının 3.095,40 TL brüt hafta tatili ücreti alacağının 1.500,00 TL'sine dava tarihi olan 22/08/2014 tarihinden itibaren, bakiye 1.595,40 TL'sinin ıslah tarihi olan 14/01/2015 tarihinden itibaren işleyecek ve hesaplanacak en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine,” şeklinde hüküm kurulmasına rağmen gerekçeli kararda “ 1-Davacının 4.952,06 TL brüt fazla çalışma ücreti alacağının 2.000,00 TL'sinin dava tarihi olan 22/08/2014 tarihinden, bakiye 2.952,06 TL'sinin ıslah tarihi olan 14/01/2015 tarihinden itibaren işletilecek bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faizi ile davalıdan alınarak davacıya ÖDENMESİNE,
2-Davacının 841,36 TL brüt hafta tatili ücreti alacağının 1.500,00 TL'sinin dava tarihi olan 22/08/2014 tarihinden, bakiye 1.595,40 TL'sinin ıslah tarihi olan 14/01/2015 tarihinden itibaren işletilecek bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faizi ile davalıdan alınarak davacıya ÖDENMESİNE, fazlaya ilişkin talebin REDDİNE,” karar verildiği anlaşılmaktadır. Gerekçeli karar tefhim edilen hüküm sonucuna açıkça aykırı olduğundan kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.
Sonuç:
Yargıtay 22. Hukuk Dairesi, E. 2018/16456, K. 2018/28235, 24 Aralık 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama