Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2018/1783 K.2018/5689

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili; davalı şirketin yurtiçi ve yurtdışı şantiyelerinde boru test formeni olarak çalışan müvekkilinin iş sözleşmesinin işverence feshedildiğini, davacının haftanın altı günü 06:00-19:00 arası ve ayda iki hafta sonu çalıştığını, dini bayramların ilk günü hariç bayram ve genel tatil günlerinde de çalıştığını, davacının aylık ücretinin 8.030 Katar Riyali olduğunu, davacının yıllık izinlerini de kullanmadığını belirterek, kıdem ve ihbar tazminatları ile bir kısım işçilik alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; husumet itirazında bulunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup verilen kararın Dairemizin 23/11/2015 tarih 2014/19329 esas 2015/31033 karar sayılı ilam ile bozulması üzerine bozma sonrası yapılan yargılama neticesinde davanın kısmen kabulü yönünde hüküm kurulmuştur.

Temyiz:

Kararı taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Dairemizin 23/11.2015 tarih 2014/19329 Esas 2015/31033 Karar sayılı bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada; yabancı dilde hazırlanan evrakın tercümesi yaptırılmış, davacı asil isticvap edilerek bilirkişiden ek rapor alınmıştır. Davacı isticvabında, ibranamelerde yazılı miktarları almadığını, sadece iş çıkışında ücret ve yıpranma payı olarak yaklaşık toplam 5.000 USD aldığını ifade etmiştir.

Mahkemece; davacının 27/08/2006- 29/04/2007 dönemine ilişkin çalışmasının tasfiye edildiğinin kabulü gerektiği, hizmet sonu ikramiye ödemesi adı altındaki 13.866,13 QAR miktarlı (5.768,86 TL) ödemenin kıdem tazminatından mahsubu gerektiği, davacının fazla çalışmasının bulunduğu, hafta tatili ile bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığı halde bu çalışmalarının karşılığı ücretlerin ödendiğinin ispat edilemediği kanaati ile bilirkişi raporu doğrultusunda hüküm kurulmuştur.

20/09/2007-08/03/2010 dönemi için düzenlenen ibranamelerde ise davacının fazla çalışma ve bayram çalışma ücretleri ile ihbar tazminatını almadığı yönünde ihtirazi kayıt koyduğu görülmektedir. Bu ibranamelerden biri Final Settlement and Release başlıklı olup miktar ve davacının imzasını ihtiva etmektedir. Öte yandan aynı dönem için düzenlenmiş Türkçe ibraname ile de içeriği örtüşmektedir. Buna göre mahkemece, 20/09/2007- 08/03/2010 dönemi için düzenlenen ibranamelerin makbuz hükmünde sayılarak belge üzerinde yazılı kıdem tazminatı ödemesinin kıdem tazminatı alacağından mahsubu isabetlidir.

Dosya kapsamında yer alan 27/08/2006- 29/04/2007 dönemine ilişkin Final Settlement and Release başlıklı ibranamede ise davacı imzasının bulunmadığı görülmektedir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, bu belge üzerinde yer alan 1.022 QAR miktarlı kıdem tazminatı ödemesi göz önüne alınarak bu dönemin tasfiye edildiği değerlendirilmiştir.

Ancak, anılan döneme ilişkin Final Settlement and Release başlıklı belgenin aynı dönem için mevcut ve Türkçe kaleme alınmış ibraname ile örtüşmemesi, bozma sonrası alınan tercüme evrakında Final Settlement and Release başlıklı belgedeki 2.190 QAR miktarlı ödemenin bozma öncesi bilirkişi raporundan farklı olarak ihbar tazminatı değil “izin ödemesi” olduğunun belirtilmesi karşısında, 27/08/2006- 29/04/2007 çalışma döneminin tasfiye edilmediğinin kabulü ile sonuca gidilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.