Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2018/1942 K.2018/9663

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait kurslarda usta öğretici olarak 20.01.2004-21.09.2010 tarihleri arasında çalıştığını, ücretleri mevzuat hükümlerine uygun hesaplanıp ödenmediği için iş sözleşmesinin davacı işçi tarafından haklı sebeple sona erdirildiğini, ücretlerinin ders saati üzerinden hesaplanarak ödendiğini, halbuki seminer, sergi ve bunun gibi faaliyetler sebebi ile cumartesi, pazar ve resmi-dini tatil günlerinde çalıştırıldığı halde bunlara ilişkin ücretlerinin ödenmediğini, taraflar arasında düzenlenen sözleşmede ücretin 657 sayılı Kanun'un 176. maddesine göre ödeneceğinin düzenlendiğini,

ancak hesaplamanın Kanun hükmüne göre yapılmadığını, ücretinin eksik ödendiğini, çalışılmadan ödenmesi gereken hafta tatili ve genel tatil ücretlerinin ödenmediğini, ilave tediyeden yararlandırılmadığını, yıllık izinlerinin kullandırılmadığını, beyanla ilave tediye, hafta tatili, genel tatil, eksik ücret, kıdem tazminatı, yıllık izin alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, davacının belediye bünyesinde 16.07.2004-27.09.2010 tarihleri arasında usta öğretici olarak çalıştırıldığını, Çocuk Esirgeme Kurumunda işe başlaması sebebi ile istifa ederek işten ayrıldığını, kıdem tazminatı talep edemeyeceğini, usta öğreticilerin ücretlerin 657 sayılı Kanun'un 89. maddesine göre hesaplanarak ödendiğini, davacının 4857 sayılı İş Kanunu'nun kapsamında işçi olmadığını, hafta tatili, genel tatil, yıllık izin ücreti taleplerinin yerinde olmadığını, ilave tediye talep edemeyeceğini, beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, Dairemizin 27.04.2016 tarihli ve 2015/35974 esas 2016/12565 karar sayılı ilâmıyla, davacının aylık maktu ücretle değil de 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 176. maddesi ve dosya kapsamındaki taahhütlere göre ders saati ücreti ile çalıştığı anlaşılmakla, Dairemizce usta öğreticiler bakımından uygulanan kriterlere göre; davacının bir ayda çalıştığı toplam çalışma saati o ayda çalışılan güne bölünerek günlük ortalama çalışma süresi bulunmalı, davacının günlük ortalama çalışma süresi ücreti kadar çalışma karşılığı olmayan hafta tatili ücretine hak kazandığı kabul edilerek fiilen çalışılan günlere ait ücrete çalışma karşılığı olmayan hafta tatil ücretleri eklenerek aylık ücretinin hesaplanması gerektiği gerekçesiyle bozulmuştur.

Somut olayda, Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, fark ücret alacağının hesaplanmasına ilişkin tabloda fark ücret alacağı toplam 7.800,91 TL olarak belirlenmesine karşın raporun sonuç bölümünde fark ücret alcağı 31.173,97 TL olarak belirtilmiştir. Bu hali ile bilirkişi raporu denetime elverişli değildir. Bu durumda Mahkemece önceki bozma ilamı doğrultusunda bilirkişiden yeniden ayrıntılı, açıklamalı, denetime elverişli bir rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.