Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2018/206 K.2018/7254

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih, esas ve karar numarası belirtilen kararının temyiz incelemesi sonucunda, Dairemizin 06/07/2017 tarihli ve ... esas,... karar sayılı ilamıyla BOZULMASINA karar verilmiştir. Davalı vekilince, Dairemiz kararının maddi hataya dayandığı gerekçesi ile ortadan kaldırılması istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Dairemizin 06/07/2017 tarihli ve ... esas, ... karar sayılı bozma kararına esas temyiz incelemesinde, davalı vekilinin temyiz incelemesinin duruşmalı yapılması talebinin, tebligat gideri verilmemesi gerekçesiyle reddine karar verilmiş ise de, 26/01/2015 düzenlenme tarihli dosya gönderme formunda 20,00 TL tutarında posta pulunun ekli olduğunun sehven gözden kaçtığı anlaşılmaktadır.

Ne var ki, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesi gereğince, davalı vekilinin duruşma talebinin miktar itibariyle reddine karar verilmesi gerektiği açıktır.

Anılan sebeple, davalı vekilinin temyiz incelemesinin duruşmalı yapılması talebinin reddine karar verilmiş olması sonucu itibariyle doğru ise de, red gerekçesinin belirtili şekilde düzeltilmesi gerekmiştir.

Davalı vekilinin, bozma kararının esası yönüyle de maddi hataya dayandığı gerekçesiyle ortadan kaldırılması isteminin değerlendirilmesine gelince; dosya içeriğine göre, Dairemizce temyiz incelemesi sonucunda verilen kararda, yukarıdaki paragrafta bahsi geçen hata haricinde, maddi hata saptanmadığı gibi, esas yönüyle maddi hataya dayandığı ileri sürülen hususun hukuki takdire ilişkin olduğu ve 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun 8. maddesi gereğince İş Mahkemelerinin kararları ile ilgili Yargıtay kararlarına karşı karar düzeltme istenemeyeceği de dikkate alınarak, davalı şirket vekilinin bu yöne ilişkin isteminin reddine karar verilmesi gerekmiştir.