Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2018/2121 K.2018/6030

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin iş sözleşmesinin sendikal nedenlerle işverence feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, boşta geçen süre ücreti ve diğer haklarının tespiti ile davalı işveren tarafından ödenmesi gereken tazminatın oniki aylık ücreti tutarında belirlenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının iş akdinin haklı nedenle feshedildiğini beyanla, davanın redine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesince, davacı tarafça iş akdinin işverence sendikal sebeplerle feshedildiği iddia edilmiş ise de, davacının sırf sendikaya üye olmasının feshin sendikal nedene dayandığı iddiasını doğrulamadığı, ispat yükü kendisinde olan davacının feshin sendikal nedenle yapıldığını ispat edemediği, davalının haklı fesih iddiasının ise fesihte son çare ilkesine uyulmadığından yerinde olmadığı gerekçesine yer verilerek, işverence yapılan feshin geçersizliğinin tespiti ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu:

İlk Derece Mahkemesi kararına karşı davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Bölge Adliye Mahkemesince; fesih işleminin geçersiz olduğu, davacının işe iadesinin gerektiği, yerel Mahkeme kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Davalı tarafça yapılan fesih işleminin haklı nedene dayanıp dayanmadığı hususunda taraflar arasında uyuşmazlık vardır.

Davalı işveren fesihte 4857 sayılı İş Kanunu'nun 25/II-d maddesine dayanmış, söz konusu maddede, işçinin işverene yahut onun ailesi üyelerinden birine yahut işverenin başka işçisine sataşması haklı fesih nedeni olarak sayılmıştır. Aynı yasanın 18.maddesinde ise hangi hallerin geçerli fesih nedeni sayılmayacağı örnek kabilinden belirtilmiş, uygulamada sataşma niteliğinde olmadığı sürece, diğer işçilerle gereksiz tartışmaya girişmek, iş arkadaşları ile geçimsizlik göstermek geçerli fesih nedeni olarak kabul edilmiştir.

Somut uyuşmazlıkta Mahkemece feshe konu iddiaların somut deliller ile işverence ispat edilemediği, işverence yapılan feshin haksız olduğu belirtilerek işe iade yönünde karar verilmiş ise de, davacının depo müdürü konumundaki ... isimli çalışana 2 Haziran günü göndermiş olduğu mesaj içeriğinde sarf edilen sözler sabit olup, işverence yapılan feshin haklı sebep ağırlığında olmasa bile geçerli fesih nedenini oluşturacağı gözetilerek davanın reddi yerine, yazılı gerekçeyle kabulüne karar verilmesi isabetsiz olup, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.