Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2018/3095 K.2018/5408

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı asıl işveren Sağlık Bakanlığına bağlı olarak, değişen alt işverenler nezdinde çalışmaktayken, haksız ve bildirimsiz olarak iş akdinin feshedildiğini beyanla, işçilik tazminat ve alacaklarına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, kısmen kabul kararı verilmiştir. Hükmün davalılar vekillerince temyizi üzerine, Dairemizce, diğer temyiz itirazları reddedilerek, hükme esas alınan bilirkişi raporunda fazla çalışma alacağı hesaplaması yapılırken, davacı ile menfaat birlikteliği olan tanık anlatımlarına dayanıldığı, oysa, çalışmanın geçtiği yerin resmi kurum olması nedeniyle yemek ihalesinin verildiği alt işverenden, bordrolar, ekstreler, ihale şartnameleri ile hak ediş belgeleri getirtilerek, puantaj kayıtları, görev tanımları, ihale ile alınan işin kaç işçi tarafından gerçekleştirildiği, asıl işverenin çalışma şartlarına müdahale edip etmediğinin belirlenmesi ve buna göre hesaplama yapılması gerektiği gerekçesiyle karar bozulmuştur.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak, söz konusu belgelerin dosyaya gönderilmesi için yazışma yapılmış ve aldırılan ek bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Bakanlık tarafından temyizi üzerine Dairemizce mahsup edilmemesi gereken tutar mahsup edilerek kurulan hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Bozmaya uyan mahkemece, davacının davasının ikinci kez takipsiz bırakılmış olması sebebi ile davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Dava 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunun'dan önce, seri yargılama usulünün geçerli olduğu 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu döneminde açılmıştır. Anılan kanun döneminde, iş davaları sözlü yargılama usulüne tabi olup bu usulde ikiden fazla takipsiz bırakılması halinde davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi gerekmekte idi.

6100 sayılı Kanun'a göre, iş davaları basit yargılama usulüne tabi olup 6100 sayılı Kanun'un 320. maddesinin 4. fıkrasında belirtilen "basit yargılama usulüne tabi davalarda, işlemden kaldırılmasına karar verilmiş olan dosya, yenilenmesinden sonra takipsiz bırakılırsa, dava açılmamış sayılır" kuralı ile basit yargılama usulünde davanın birden fazla takipsiz bırakılması halinde açılmamış sayılmasına karar verileceği hükme bağlanarak Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'ndan farklı bir düzenleme yapılmıştır.

Her ne kadar usul kanunları yürürlüğe girmekle derhal etkisini meydana getirdiği ve tamamlanmamış usul işlemlerine de uygulanacağı gerekmekte ise de dava sözlü usulün geçerli olduğu dönemde açılmış ve yargılama devam etmekte iken davanın tabi olduğu usulde değişiklik yapılarak basit yargılama usulüne tabi kılınmıştır.

Bu durumda, davanın açıldığı tarihte davanın tabi olduğu usule göre davacının davayı birden fazla takipsiz bırakma hakkının bulunduğu ve dosyanın ilk takipsiz bırakıldığı tarihin de 07.10.2010 tarihi olup usul değişikliğinden önce olduğu ve yargılama devam etmekte iken usul değişikliğinin yapıldığı hususları dikkate alındığında da mahkemece davanın açılmamış sayılması durumuna gelmiş olmasının kabul edilmesi hakkı daraltıcı nitelikte olacağından, mahkemece 6100 sayılı Kanun'un 320/4. maddesine istinaden davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi doğru görülmemiştir.