KÜNYE
22. Hukuk Dairesi 2018/3777 E., 2018/10191 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Mayıs 2018
- Mahkemesi
- İş Mahkemesi
- Dava türü
- ALACAK
Karar Metni
644 kelime·3 dk okuma·1 bölüm
İlk derece mahkemesinin yukarıda tarih, esas ve karar numarası belirtilen kararının temyiz incelemesi sonucunda, Dairemizin 09/11/2017 tarihli ve 2017/43410 esas, 2017/24511 karar sayılı ilamıyla ONANMASINA karar verilmiştir.
Davalı ... Genel Hiz. Oto. Özel Eğit. ve Sağ. Hiz. Tic. A.Ş. vekilince Dairemiz kararının maddi hataya dayandığı gerekçesi ile ortadan kaldırılması istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu’nun 04/02/1959 tarihli ve 1957/13 esas, 1959/5 karar ile 09/05/1960 tarihli ve 1960/21 esas, 1960/9 karar sayılı kararlarında belirtildiği üzere, Yargıtay’ca maddi hata sonucu verilen bir karara mahkemece uyulmasına karar verilmesi halinde dahi usulü kazanılmış hak oluşmaz ve Yargıtay’ın hatalı kararından dönülmesi mümkündür.
Somut uyuşmazlıkta, dava dilekçesinde, davalılar arasındaki hizmet alım sözleşmesinin muvazaalı olduğunun tespiti ile davacının baştan itibaren gerçek işveren davalı ... Genel Müdürlüğünün işçisi olduğunun tespitine ve ilave tediye alacağının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesi talep edilmiştir.
Mahkemece, bozma ilamına uyma kararı verilerek devam edilen yargılama neticesinde, davalılar arasındaki hizmet alım sözleşmesinin muvazaalı olduğunun tespiti ile davacının baştan itibaren ... Genel Müdürlüğünün işçisi sayılmasına, işveren tarafından toplu iş sözleşmesi uyarınca yıllık yüzoniki gün üzerinden yapılan ikramiye ödemelerinin ilave tediye alacağını karşılar mahiyette olduğundan alacak talebinin reddine karar verilmiştir.
Her ne kadar davalılar arasında muvazaanın varlığı kabul edilmiş ise de, davanın esas itibariyle, muvazaa iddiasına dayalı alacak (eda) davası niteliğinde olduğu ve alacak talebinin kanıtlanmadığı dikkate alındığında, davacı taraf için vekalet ücreti takdir edilmemesi ve davacının yaptığı yargılama giderlerinin kendi üzerinde bırakılması gerekirken, mahkemece aksi yönde hüküm kurulması isabetsizdir.
Nitekim, Dairemizin son dönem emsal kararları da bu doğrultudadır (Örneğin Dairemizin, 24/10/2017 tarihli 2017/41870 esas-2017/ 22664 karar sayılı. 17/01/2018 tarihli 2017/46414 esas- 2018/321 karar sayılı kararları). Bu halde, Dairemizce, mahkemenin yukarıda tarih, esas ve karar numarası belirtilen kararının düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekirken, onanmasına karar verilmesi maddi hataya dayalıdır.
Anılan sebeple, maddi hataya dayanan Dairemizin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen onama kararının ORTADAN KALDIRILMASINA karar verildi. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere ve kararın bozmaya uygun olmasına göre, davalılar ... Genel Müdürlüğü ve ... Genel Hiz. Oto. Özel Eğit. ve Sağ. Hiz. Tic. A.Ş.’nin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Somut uyuşmazlıkta, her ne kadar davalılar arasında muvazaanın varlığı kabul edilmiş ise de, davanın esas itibariyle, muvazaa iddiasına dayalı alacak (eda) davası niteliğinde olduğu ve alacak talebinin kanıtlanmadığı dikkate alındığında, davacı taraf için vekalet ücreti takdir edilmemesi ve davacının yaptığı yargılama giderlerinin kendi üzerinde bırakılması gereklidir.
Nitekim, Dairemizin son dönem emsal kararları da bu doğrultudadır (Örneğin Dairemizin, 24/10/2017 tarihli 2017/41870 esas-2017/ 22664 karar sayılı. 17/01/2018 tarihli 2017/46414 esas- 2018/321 karar sayılı kararları).
Mahkemece aksi yönde karar verilmesi hatalı ise de, hatanın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.
Yargıtay 22. Hukuk Dairesi, E. 2018/3777, K. 2018/10191, 2 Mayıs 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama