Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2018/4291 K.2018/15374

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

1-İhbar olunan ... Temizlik İlaçlama Hizmetleri Turizm Taşımacılık San. Ve Tic. Ltd. Şti (yeni unvanı: ... İnsan Kaynakları Prodüksiyon Reklamcılık Turizm Taşımacılık Temizlik Ticaret ve Pazarlama Ltd. Şti) vekilinin temyizi bakımından;

Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 61-64. maddelerine göre dava ihbar olunan gerçek ve tüzel kişi, davada taraf sıfatını kazanamaz. Bir davada hüküm, davanın tarafları arasında kurulur. Bu nedenle hükmü temyiz etme hakkı davada taraf olan kişilere aittir. Kural olarak kendisine dava ihbar olunan davaya katılmadıkça (müdahil olmadıkça) Mahkemece verilen kararı temyiz etme hakkı yoktur. Ancak, Mahkemece usul ve yasaya aykırı olarak taraf sıfatını almayan dava ihbar olunan kişi hakkında hüküm kurulmuşsa, ihbar olunan hükmün kendisiyle ilgili bölümünü temyiz edebilir.

Somut olayda Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 64. maddesince dava ihbar olunmuşsa da, ihbar olunan davaya katılmadığı gibi kendisine davayı ihbar eden davalıyı temsil etmek istediğini de bildirmemiştir. Başka bir deyişle ihbar olunan davada taraf sıfatını kazanmamıştır. Mahkemece ihbar olunan hakkında hüküm kurulmadığından ihbar olunanın temyiz talebinin REDDİNE, temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine,

2-Davalılar temyizi bakımından;

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Dosya içeriğine göre, davacının kısmi dava açtığı ve dava konusu alacaklarının artırılmasına yönelik olarak ıslah dilekçesi verdiği görülmüş ve Mahkeme bu ıslaha göre yıllık izin ücreti hakkında hüküm kurmuştur. Islah ile arttırılan miktara ıslah tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerekirken, alacağın tümü için dava tarihinden itibaren faiz yürütülmesi ve ek olarak her iki davalı arasında müştereken ve müteselsilen sorumlu olduğunun kararda gösterilmemesi hatalı olmuştur.

Ne var ki bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

Sonuç:

Temyiz olunan kararda;

1-Hüküm fıkrasının 1 numaralı bendinde yer alan "1-23.023,80 TL kıdem tazminatının dava tarihi olan 13.11.2014 tarihinden itibaren bankalarca uygulanan en yüksek mevduat faizi ile birlikte davalılardan alınarak davacıya verilmesine," cümlesindeki davalılardan kelimesinden sonra gelmek üzere hükme müştereken ve müteselsilen ibaresi eklenerek, hükmün" "1-23.023,80 TL kıdem tazminatının dava tarihi olan 13.11.2014 tarihinden itibaren bankalarca uygulanan en yüksek mevduat faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine," şeklinde yazılmasına,

2-Hüküm fıkrasının ikinci bendinde yer alan "2-8.496,60 TL yıllık izin ücretinin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan alınarak davacıya verilmesine, "cümlesinde yine davalılardan kelimesinden sonra gelmek üzere hükme müştereken ve müteselsilen ibaresinin eklenmesi ve faiz konusunda da dava edilen miktar için dava tarihinden, ıslah ile arttırılan miktara ıslah tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerektiğinden hükmün tamamen silinerek yerine, "2-2.500,00 TL yıllık izin ücretinin dava tarihinden, bakiye kısmına ıslah tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine," şeklinde yazılmasına,