Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2018/4341 K.2018/15458

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin almış olduğu sağlık raporunun ardından şirket müdürü tarafından haklı sebep olmadan feshedildiğini belirterek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla çalışma, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının mazeretsiz olarak işe devam etmediğini, işe davet etmek için ihtarname göndermelerine rağmen başlamadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, süresi içerisinde davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki ilk uyuşmazlık,davacı işçinin çalışma süresi ile fazla mesai ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarının hesaplanması konusundadır.

Fazla çalışma yaptığını, genel tatil günlerinde çalıştığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma ve ulusal bayram genel tatil alacağının ödendiği varsayılır.

Somut olayda, fazla çalışma ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacakları tanık anlatımları doğrultusunda 19.12.2012 tarihine kadar hesaplanarak hüküm altına alınmıştır. Ancak dosya içeriğine göre davacının 01.09.2012 tarihinden sonra geçirdiği ameliyat nedeni ile sağlık raporu kullandığı anlaşılmaktadır. Anılan alacakların hesaplanması sırasında raporlu sürelerin dışlanması gerekirken bu husus gözetilmeden karar verilmesi hatalıdır.

Yine dava, davacının aldığı sağlık raporu sonrasında iş sözleşmesinin, davalı tarafından 16.10.2012 tarihinde feshedildiği iddiası ile 12.11.2012 tarihinde açılmıştır.Dava konusu tazminat ve alacakların hesaplanması sırasında 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 26. maddesinde düzenlenen taleple bağlılık kuralına aykırı olarak çalışmanın 19.12.2012 tarihinde son bulduğu kabul edilerek karar verilmesi hatalıdır.

3-Davacı ve davalı arasındaki diğer uyuşmazlık ıslahla artırılan fazla çalışma ücreti alacağının zamanaşımına uğrayıp uğramadığı konusundadır.

Zamanaşımı, alacak hakkının belli bir süre kullanılmaması yüzünden dava edilebilme niteliğinden yoksun kalmasını ifade eder. Bu tanımdan da anlaşılacağı üzere zamanaşımı, alacak hakkını sona erdirmeyip sadece onu "eksik bir borç" haline dönüştürür ve "alacağın dava edilebilme özelliği"ni ortadan kaldırır.

Bu itibarla zamanaşımı savunması ileri sürüldüğünde, eğer savunma gerçekleşirse hakkın dava edilebilme niteliği ortadan kalkacağından, artık mahkemenin işin esasına girip onu incelemesi mümkün değildir.

Dosya içeriğine göre, fazla çalışma ve ulual bayram genel tatil ücreti alacakları dava dilekçesine karşı ileri sürülen zamanaşımı defi değerlendirilerek 11.12.2007 tarihi sonrası için hesaplanarak hüküm altına alınmıştır. Davacı 14.05.2014 harç tarihli ıslah dilekçesi ile alacakların değerini bilirkişi raporu doğrultusunda artırmıştır. Dava, kısmi eda davası olarak açılmış ve davalı süresi içerisinde ıslaha karşı zamanaşımı definde bulunmuştur. Bu durumda fazla çalışma ücreti alacağı yönünden ıslaha karşı zamanaşımı defi değerlendirilerek karar verilmesi gerekirken, bu yön gözetilmeden hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.