Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2018/6420 K.2018/13562

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı isteminin özeti:

Davacı, ... Bakanlığına bağlı işyerinde çalıştığını, işe girmeden önce değişik şirketler nezdinde çalışmasının bulunduğunu, bu çalışmalarının dikkate alınarak işçi ve işveren sendikaları aralarında imzalanan 21.02.2012 tarihli protokol gereğince olması gereken ücret derecesine 15.01.2013 tarihinde intibak ettirildiğini, ancak geçmişe yönelik alacakların ödenmediğini belirterek, intibaktan kaynaklanan fark ücret alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, davacının taleplerinin zamanaşımına uğradığını, davacının dava konusu talebini idareye zamanında bildirmediğini, imzalanan 21.02.2012 tarihli protokolde intibak hatasından kaynaklı olarak geçmişe dönük ödeme yapılacağına dair bir hüküm bulunmadığını, dolayısıyla talep edilen alacakların hukuki dayanağının bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece verilen ilk karar, Dairemizce bozularak dosya Mahkemesine gönderilmiştir. Mahkeme, Dairemiz bozma ilamına uymuştur.

Bozmaya uyulmakla, Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, alınan ek bilirkişi raporuna göre yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar taraflar vekillerince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Mahkeme kararlarında nelerin yazılacağı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297. maddesinde belirtilmiştir. Buna göre, hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin isteklerin her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların mümkünse sıra numarası altında birer birer açık şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir.

Kararın asli unsurlarından olan gerekçenin de hüküm fıkrasına uygun biçimde kararda yer alması gerekir. (Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 1991/7 esas; ve 1992/4 karar sayılı ve 10.04.1992 günlü kararı)

Bu biçim yargıda açıklık ve netlik prensibinin gereğidir. Aksi hal, yeni tereddüt ve ihtilaflar yaratır. Hatta giderek denebilir ki, dava içinden davalar doğar ve hükmün hedefine ulaşması engellenir. Kamu düzeni ve barışı oluşturulamaz.

Davanın reddine veya kabulüne dair karar tefhim edildikten sonra bundan dönülerek yeni ve bundan farklı bir hüküm kurulamayacağı gibi, gerekçeli kararın kısa karara uygun yazılması ve kısa kararla çelişik olmaması da gerekir. Aksinin kabulü mahkemelere güveni sarsacağı gibi ... ve Kanunlarda yer alan açık kurallara aykırılık oluşturur.

Somut olayda, Mahkemece hükmün gerekçesinde 12.01.2018 tarihli ek bilirkişi raporundaki hesaplamalar dikkate alınarak fark ücret, fark teşvik primi, fark ilave tediye, fark akdi ikramiye, fark fazla çalışma ücreti alacakların kabulüne karar verildiği belirtildiği halde söz konusu raporda hesaplananlardan farklı olarak idarecilik primi alacağına hükmedilmiştir.

Bu durumda, kararın açıklanan gerekçesi ile kurulan hüküm sonucu arasında çelişki bulunduğu belirgindir.

Hal böyle olunca, Mahkemece Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297 ve 298. maddelerinin açık hükmü gözetilmeksizin yazılı biçimde karar verilmesi doğru değildir. Karar bu nedenle bozulmalıdır.