KÜNYE
22. Hukuk Dairesi 2018/6566 E., 2018/16882 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 4 Temmuz 2018
- Mahkemesi
- İş Mahkemesi
- Dava türü
- ALACAK
Karar Metni
399 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, davacının 25.01.2000-31.12.2010 tarihlerinde davalı nezdinde çalıştığını, iş akdinin sözlü olarak feshedildiğini beyanla kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin alacaklarının tahsilini talep etmiştir.
Davalının Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davanın reddini talep etmiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, Dairemizin 2015/11140 E. 2016/15042 K. sayılı ilamı ile bozulmuş, Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, hükmüne uyulan bozma ilamı doğrultusunda karar verilmiş olmasına göre; davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13. maddesinde Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde gösterilen hukuki yardımların konusu para veya para ile değerlendirilebiliyor ise avukatlık ücreti, davanın görüldüğü mahkeme için Tarifenin İkinci Kısmında belirtilen maktu ücretlerin altında kalmamak kaydıyla (yedinci maddenin ikinci fıkrası, dokuzuncu maddenin birinci fıkrasının son cümlesi ile onuncu maddenin son fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla,) Tarifenin üçüncü kısmına göre belirleneceği, ancak hükmedilen ücretin kabul veya reddedilen miktarı geçemeyeceği düzenlenmiştir.
Dosya içeriğinden somut olayda; davacı tarafın dava ve ıslah dilekçesi dikkate alındığında toplam alacak talebinin 21.407,38 TL olduğu, 19.815,00 TL’nın kabul, 1.591,98 TL’lık kısmın ise reddedildiği görülmekle, yukarıda belirtilen esaslar çerçevesinde Mahkemece reddedilen alacak miktarına göre davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde davalı lehine eksik vekalet ücretine karar verilmesi hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlıkların düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 432/6, 438/7. maddeleri uyarınca kararın aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.
Sonuç:
Yukarıda açıklanan nedenle, temyiz olunan kararın hüküm fıkrasının;
Yargıtay 22. Hukuk Dairesi, E. 2018/6566, K. 2018/16882, 4 Temmuz 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama