Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2018/6700 K.2018/16405

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili müvekkilinin davalı iş yerinin güvenliğini tehlikeye atmasının söz konusu olmadığını, müvekkiline isnat edilen suçun tuvalette sigara içmek olduğunu, müvekkilinin tuvalette sigara içmediğini, müvekkilinin tuvalete girdiğinde tauvaletin dumanlı olduğunu gördüğünü, güvenlik görevlisi ile aralarında geçen konuşmada da sigara içmediğini ancak sigara içmek için herhangi bir yer olmadığını, işverenin işçilere sigara içecek bir yer göstermediğini, sigara için işverinin bir yer göstermesinin iyi olacağını belirttiğini,

bu konuşmanın işveren tarafından uzun süredir yanında çalıştırdığı ve kıdemi artık yükselmiş olan işçiden tazminatsız kutrulmak için bir bahane olarak görüldüğünü, müvekkilinin sağlık raporlarındna da anlaşılacağı üzere "orta depresif nöbet " geçirmiş ve tedavi olmak durumundu kaldığını, doktor raporlarına göre müvekkilinin 6 ay boyunca ilaç kullanması gerektiğini, müvekkilinin aleyhine yapılan bu haksız uygulamanın etkilerinin çok büyük olduğunu belirterek açılan davanın kabulü ile davacının işe iadesine ve diğer haklarının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, müvekkili şirket güvenlik personelleri ... ve....'ın yaptıkları rutin devriye kontrollerdinde 01/03/2017 günü saat 00.25 civarında mekanik bölümünde bulunan erkekler tuvaletini kontrol ettikleri sırada, bir tuvalet kabinindne sigara dumanı geldiğini tespit ettiklerini, bunun üzerine güvenlik görevlilerinin sigara dumanı görünen kabinin önünde bekleyerek sigara içen pesonelin çıkmasını beklediklerini, ve akabinde ilgili tuvalet kabununden davacının çıktığını bizzat tespit ettiklerini, görevlilerinin sigara içilmesinin yasak olduğunu hatırlatmaları üzerine,

davacının " izin verin gideyim o zaman kantinde içeyim, bu düzen 10-15 yıldır böyle " şeklinde cümleler sarf ettiğini, davacının mekanik bölümü erkekler tuvaletinde sigara içtiğinin bizzat görülmek suretiyle tespiti üzerine, bu durumun söz konusu olayı bizzat gören tanıklar imzası ile aynı gün tutanak altına alındığını belirterek açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

Mahkemece, davacı işçinin, işyeri kurallarına uymadığı ve iş akdinin haklı nedenle feshinin gerektiği, davalı işveren tarafından tereddüte yer bırakmayacak şekilde ispat edilemediği gerekçesiyle davacının iş akdinin feshinin geçersizliğine davacının işe iadesine karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu:

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Bölge Adliye Mahkemesince, 01/03/2017 tarihli tutanakta olay şahitleri ... ve...rinde tutanağı kabul etmemiş iseler de tuvaletleri kontrol ettikleri esnada tuvaletlerde sigara dumanı olduğunu ve davacının da tuvaletin önündeki lavaboda bulunduğunu kendisine neden sigara içtiği sorulduğunda ''10-15 yıldır düzen böyle izin verin gidip kantinde sigara içeyim'' dediğini ifade ettikleri, her ne kadar davacının bizzat sigara içerken tanıklarca tespiti yapılmamış ise de kendisine sorulduğunda tuvalette sigara içtiğini yer gösterilse kantinde içebileceğini söyleyerek tevil yollu eylemini kabullendiği, böylelikle feshe sebep olan sigara içme eyleminin ispatlanmış olduğu bu durumunda işverene haklı feshe imkan tanıdığı gerekçesiyle başvurunun kabulü ile davanın reddine karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının iş sözleşmesinin haklı veya geçerli sebeple feshedilip feshedilmediği noktasındadır.

Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshinin geçerli nedene dayanıp dayanmadığı uyuşmazlık konusu olup, normatif dayanak 4857 sayılı İş Kanunu’nun 18 ve devamı maddeleridir.

4857 sayılı Kanun’un 18. maddesine göre otuz veya daha fazla işçi çalıştıran işyerlerinde en az altı aylık kıdemi olan işçinin belirsiz süreli iş sözleşmesini fesheden işveren, işçinin yeterliliğinden veya davranışlarından ya da işletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan geçerli bir sebebe dayanmak zorundadır.

4857 sayılı Kanun’un 18. maddesi bakımından işçinin davranışlarından kaynaklanan sebepler, işçinin aynı Kanun'un 25/II. maddesinde öngörülen sebepler niteliğinde ve ağırlığında olmayan, işyerinde işin görülmesini önemli ölçüde olumsuz etkileyen, sözleşmeye aykırı davranışlarıdır. İşçinin davranışı ancak işyerinde olumsuzluklara ... açması halinde geçerli sebep olabilir. İşçinin sosyal açıdan olumsuz bir davranışı, toplumsal ve etik açıdan onaylanmayacak bir tutumu işyerinde üretim ve iş ilişkisi sürecine herhangi bir olumsuz etki yapmıyorsa geçerli sebep sayılamaz.

4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinin ikinci fıkrasına göre feshin geçerli nedene dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir. İşçi, feshin başka bir sebebe dayandığını iddia ettiği takdirde, bu iddiasını ispatla yükümlüdür.

Somut olayda; davalı işyerinde punta tezgah elemanı olarak çalışan davacının iş akdi 01/03/2017 tarihinde, sigara içilmesi yasak olan ve buna ilişkin uyarıcı levha bulunan işyerinde içerisinde bir alanda sigara içtiği gerekçesiyle İş Kanunu'nun 25/2-ı bendi gereğince feshedildiği tespit edilmiştir.

Bu davranışın işyeri kurallarına uymadığı sabit olmakla birlikte davacının daha önce böyle bir eyleminin tespit edilmemiş olması, olay anına ilişkin beyanda bulunan tanıkların doğrudan davacının sigara içtiğini görmemiş olmakla birlikte davacının ikrara yönelik beyanı ve ortamda başkaca kimse olmayıp duman yoğunluğu bulunması dikkate alındığında eylemin haklı fesih sebebi ağırlığında olmadığı,

ancak işverenin bu davranışı yapan işçi ile iş ilişkisini sürdürmesi beklenemeyeceğinden, işverence yapılan feshin geçerli sebebe dayandığı kabul edilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, Bölge Adliye Mahkemesi ve ilk derece mahkemesi kararının bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

Hüküm: Gerekçesi yukarıda açıklandığı üzere;

1-Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesinin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2- Davanın REDDİNE,

3- Alınması gereken 35,90 TL karar ilam harcından davacının yatırdığı 34,40 TL peşin harcın mahsubu ile bakiye 4,50 karar ilam harcının davacıdan tahsili ile hazineye irat kaydına,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 324,10 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre belirlenen 2.180,00 TL ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalılara verilmesine,