Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2018/685 K.2018/528

MAHKEMESİ 6. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacılar vekili, işveren ile sendika arasında imzalanan 11. Dönem Toplu İş Sözleşmesinin 46. maddesinde 01.03.2005 tarihinden sonra işe başlayan işçilerin Ek-1/B de yer alan ücret skalasına tabi oldukları, Ek-1/A ücret skalasında daha yüksek ücretler öngörüldüğünü, 01.03.2005 tarihinden önce işe başlayanlarla bu tarihten sonra işe başlayanlar arasında iş, görev ve sorumluluk yönününden hiç bir farklılık bulunmadığını, bu durumun eşitlik ilkesine ve eşit işe eşit ücret prensibine aykırı olduğunu söz konusu hükmün 12,13,14,15. dönem toplu iş sözleşmelerinde de tekrarlandığını,

anılan hükmün Anayasa'nın 11. ve 55. maddelerine ve 4857 sayılı İş Kanunu'nun 5. maddesine aykırı olduğunu, sendikanın da davacıların zararlarından sorumlu tutulması gerektiğini belirterek, her bir davacı için ayrı ayrı olmak üzere eksik ödenen ücret ve ilave tediye alacakları ile yıpranma tazminatının hüküm altına alınmasını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesince, işçilerin ücreti belirlenirken kıdemi (işe giriş tarihi) esas alan uygulamanın anayasal ve yasal düzenlemelerdeki eşitlik ilkelerine aykırı düşmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

İstinaf başvurusu :

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz başvurusu :

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Dava arkadaşlığı, zorunlu ve ihtiyari dava arkadaşlığı olmak üzere iki tür olup, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nda düzenlenmiş bulunmaktadır. 6100 Sayılı Kanun’un 59. maddesine göre, “Maddi hukuka göre, bir hakkın birden fazla kimse tarafından birlikte kullanılması veya birden fazla kimseye karşı birlikte ileri sürülmesi ve tamamı hakkında tek hüküm verilmesi gereken hâllerde, mecburi dava arkadaşlığı vardır.

Yine Kanun’un 57. maddesine göre, “Davacılar veya davalılar arasında dava konusu olan hak veya borcun, elbirliği ile mülkiyet dışındaki bir sebeple ortak olması, ortak bir işlemle hepsinin yararına bir hak doğmuş olması veya kendilerinin bu şekilde yükümlülük altına girmeleri ya da davaların temelini oluşturan vakıaların ve hukuki sebeplerin aynı veya birbirine benzer olması hallerinde ihtiyari dava arkadaşlığı söz konusu olabilir.

Birden fazla kimsenin dava arkadaşlığı koşulları bulunmaksızın birlikte dava açabilmeleri ya da kendilerine karşı dava açılabilmesi usul hükümlerine göre mümkün değildir.

Belirtmek gerekir ki, davacılar arasında ihtiyari dava arkadaşlığı olsa bile, işçilik alacaklarına ilişkin uyuşmazlıkların özelliği gereği bu tür davaların birlikte görülmesi doğru değildir.

İddia ve savunmanın usule uygun şekilde araştırılması, delillerin tümüyle toplanıp ayrıntılı olarak değerlendirilmesi ve hukuki gerçekliğin tam olarak sağlanması ve ayrıca kararın, Yargıtay denetimine elverişli olabilmesi için dava dosyalarının ayrı ayrı görülüp sonuçlandırılmasında zorunluluk vardır.

Somut olayda işçilerin her biri işverenle aralarındaki farklı iş sözleşmelerine göre davalılardan ... Müdürlüğü nezdinde çalışmışlardır. Bu itibarla dava arkadaşlığı şartları bulunmamasına rağmen davalarının birlikte görülmesi hatalı olup, davaların tefrikine karar verilerek ayrı ayrı yapılacak yargılama sonucuna göre hüküm kurulmak üzere kararın bozulması gerekmiştir.

Bu sebeple mahkemece davalar tefrik edilmeli; yapılacak yargılama sonucuna göre karar verilmelidir.

Sonuç: