Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2018/8614 K.2018/16071

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’un 342. maddesinde istinaf yoluna başvurulduğunda, istinaf başvuru nedenleri ve gerekçesinin gösterilmesi gerekir. Aynı madde uyarınca başvuranın kimliği ve imzasıyla, başvurulan kararı yeteri kadar belli edecek kayıtları taşıması durumunda diğer hususlar bulunmasa bile reddolunmayıp, 355. madde çerçevesinde gerekli inceleme yapılmalıdır.

Anılan 355. maddeye göre ise “İnceleme, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılır. Ancak, Bölge Adliye Mahkemesi kamu düzenine aykırılık gördüğü takdirde bunu resen gözetir”.

Kanunun 352. maddesinde ise Bölge Adliye Mahkemesinde istinaf başvuru yolunun ön incelemesi düzenlenmiş ve “Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince dosya üzerinde yapılacak ön inceleme sonunda; incelemenin başka bir dairece yapılması gerektiği, kararın kesin olduğu, başvurunun süresi içinde yapılmadığı, başvuru şartlarının yerine getirilmediği, başvuru sebeplerinin veya gerekçesinin hiç gösterilmediği tespit edilen dosyalar hakkında öncelikle gerekli karar verilir.

Bu düzenlemelerin birlikte değerlendirilmesi gerekir. İstinaf yoluna süresinde başvurulmuş, ancak istinaf nedenleri ve gerekçeleri bildirilmemiş ise kamu düzenine aykırılık yönünden inceleme yapılacak, yok ise istinaf sebebi de bildirilmediği gerekçesi ile esastan reddine karar verilecektir.

Dosyadaki bilgi ve belgelere ve özellikle istinaf nedenlerinin bildirilmemiş olduğu gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesince kamu düzenini ilgilendiren hususlar ile sınırlı denetim yapılmış ve davalı yanca gerekçeli kararın kendisine tebliğinin usulsüz olduğu ileri sürülerek kamu düzeni ile sınırlı inceleme yapılması temyiz konusu yapılmış ise de;

davalı işverence Sosyal Güvenlik Kurumu'na işçinin işten çıkış kodunun ''4 :işverenin iş akdine haklı bir neden olmadan son vermesi'' olarak bildirildiği ve iş akdine haklı nedenle son verilmemesine karşın işçiye fesih nedeni yazılı olarak bildirilmediğinden 4857 sayılı Yasa'nın 19. maddesinin 1. fıkrasına göre feshin şeklen geçersiz olduğu nitekim davacının fesihten sonra davalı işverence işe davet edilmiş olduğu da dikkate alındığında feshin geçerli bir nedeni bulunmadığı anlaşıldığından,