Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2019/1283 K.2019/4520

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti;

Davacı vekili, müvekkilinin asıl işverenin ... Genel Müdürlüğü olduğu Ilısu barajı yapım işinde alt işveren ... Taşımacılığa bağlı işyerinde araç şöförü olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin haksız olarak feshediliğini, 07.30-19.30 saatleri arasında çalıştığını, yıllık izin kullanmadığını belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile birlikte bir kısım işçilik alacaklarının davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Savunmasının Özeti;

Davalı ... Genel Müdürlüğü vekili, idareleri ile davalı şirket arasında asıl işveren alt işveren ilişkisi bulunmadığını, idarelerinin ihale makamı konumunda olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı şirket vekili, davacının iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğini, fazla mesaisinin bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti;

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda Dairemizin 2017/27759 esas – 2017/10119 karar sayılı ilamına uyularak toplanan deliller ve yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz;

Karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Gerekçe;

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının fazla mesai, ulusal bayram genel tatil ve hafta tatili alacağının bulunup bulunmadığı noktasındadır.

Mahkeme tarafından önceki yargılama sonucunda verilen kararın Dairemiz tarafından yapılan temyiz incelemesi sonucunda bozulmasına karar verilmiştir. Gerekçede.

“Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda tanık beyanlarına göre davacının haftalık 19.5 saat fazla mesai yaptığı, ayda iki hafta tatilinde çalıştığı kabul edilerek hesaplama yapıldığı, dosya içerisinde davacının görev yaptığı araca ilişkin taşıt talep ve personel görev emri başlıklı belgeler ile araç aylık kontrol kartı başlıklı belgelerin bulunduğunun anlaşıldığı,

hal böyle olunca fazla mesai, ulusal bayram genel tatil ve hafta tatili alacaklarının taşıt talep ve personel görev emri başlıklı ve araç aylık kontrol kartı başlıklı belgelerin bulunduğu dönem bakımından bu belgelere göre, bu belgelerin bulunmadığı dönem bakımından ise tanık beyanlarına göre belirlenmesi gerekli iken tüm dönem bakımından tanık beyanlarına göre belirlenmesi hatalı olduğu” belirtilmiştir.

Bozma sonrasında yapılan yargılamada, Mahkeme tarafından her ne kadar bozma ilamına uyulmasına karar verilmiş ise de bozmanın gerekleri yerine getirilmemiştir.

Bozma ilamında davacının görev yaptığı araca ilişkin taşıt talep ve personel görev emri başlıklı belgeler ile araç aylık kontrol kartı başlıklı belgelerin bulunduğu dönem için bu belgelere itibarla davacının fazla mesai talebinin değerlendirilmesi gerekli iken bu belgelerin bulunduğu dönem için belgelerde belirtilen çalışma saatleri dikkate alınmaksızın davacının her hafta 7,5 saat fazla mesai yaptığının kabulü ile sonuca gidilmesi bozma kapsamına uymamaktadır.

Bu durumda yapılması gereken belge bulunan günlere ilişkin olarak bu belgelerdeki çalışma saatlerinin dikkate alınması, belge olmayan dönem için ise önceki bozma ilamında da belirtildiği üzere tanık beyanlarında belirlenen haftalık 19,5 saatlik fazla çalışma süresi ve davacının ayda iki hafta sonu çalıştığının kabulü ile sonuca gitmektir. Bu hususun gözetilmemesi bozmayı gerektirmiştir.