Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2019/1363 K.2019/5805

Davacı vekili, müvekkili işçinin, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin, aylık ücret ve fazla çalışma ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kabulüne dair verilen karar, Dairemizin 18/05/2015 tarihli ilamıyla bozulmuştur.

Mahkemece, bozma kararına karşı direnme kararı verilmiştir.

Direnme kararı davalı .... ve davalı .... vekillerince temyiz edilmiştir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 04/12/2018 tarihli ilamıyla, Mahkemenin direnme kararının yerinde olduğu kabul edilerek; bozma nedenine göre davanın esasına yönelik diğer temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın Özel Daireye gönderilmesine karar verilmiştir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunca, yazılı gerekçeyle dava dosyasının Dairemize gönderilmesi üzerine, Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı ....’nin tüm, davalı ....’nin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut uyuşmazlıkta, davalı .... yönünden davanın kısmen reddedilmesine rağmen anılan davalı lehine vekalet ücreti hükmedilmemesi hatalıdır.

Diğer taraftan, davalı ....’nin hüküm altına alınan alacaklardan sadece kıdem tazminatının bir kısmından sorumlu tutulmasına rağmen, anılan davalının, yargılama giderlerinden ve vekalet ücretinden sorumluluğunun sınırlandırılmaması hatalı olmuştur.

Yukarıda belirtilen hatalı yönler, bozma sebebi ise de; hataların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.