Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2019/1775 K.2019/6857

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı Bankada saha donanım bakım teknisyeni olarak çalışırken Genel Müdürlük kadrosuna tabi tüm çalışanlara yemek ücreti verilirken ... İli dışında çalışanlara 2006 Şubat ayından sonra yemek ücreti verilmediğini, bu durumun ise eşitlik ilkesine aykırı olduğunu, yine çalıştığı süre boyunca fazla çalışmalarını Bankanın oluşturduğu sisteme girmiş olmasına rağmen karşılıklarının Toplu İş Sözleşmesinde belirlenen %75 zamlı olarak yansıtılmadan eksik ödendiğini, Toplu İş Sözleşmesi’nin 26. Maddesine göre yükselme zammı ücretinin ödenmediğini iddia ederek; yemek ücreti, fazla çalışma ücreti ve yükselme zammı alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Taraflar arasında davalı Bankanın yemek uygulamasının eşitlik ilkesine aykırı olup olmadığı ve buna bağlı olarak davacının yemek ücretine hak kazanıp kazanmayacağı hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davalı Banka bünyesinde 2006 yılına kadar TİS hükümleri gereğince çalışanların tamamına yemek yardımı ödenirken 2006 yılından itibaren akdedilen toplu iş sözleşmelerinde yemek yardımı ödenmesine ilişkin düzenleme kaldırıldığı için yemek parası ödenmediği, ancak ... Genel Müdürlük ve ... de bulunan işyerlerinde yemekhane bulunması sebebiyle bu yerdeki işçilere yemek hizmetinin sağlandığı anlaşılmaktadır.

Eşitlik ilkesini düzenleyen Anayasal ve yasal düzenlemelere göre eşit davranma borcu işverenin genel anlamda borçları arasında yer almakla birlikte yargısal içtihatlara göre bu borç işvereni her durumda mutlak bir eşit davranma ile yükümlü kılmamakta, haklı ve objektif nedenlerin varlığı halinde yönetim hakkını kullanırken farklı uygulamalara gidebilmesini kabul etmektedir.

Somut uyuşmazlıkta taraflar arasında davalı işvereni yemek ücreti ödemesi hususunda yükümlü kılan bir sözleşme bulunmadığı gibi davalı Bankanın ...'da bulunan işyerinde yemekhane bulunması nedeniyle yemek hizmeti verip diğer illerde bu hizmeti vermemesinde subjektif bir ayrımcılıktan söz edilemez.

Belirtilen nedenle Mahkemece, hatalı değerlendirme ve yazılı gerekçelere dayanarak yemek ücreti alacağının kabulü isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Somut uyuşmazlıkta davacı işçi İnsan Kaynakları Uygulama Esasları başlıklı yönerge ve kıdemine göre yönetici olması gerektiğini ancak BT Yetkili 1 olarak görev yaptığını, koşulları taşıdığı halde yükseltilmediğini, işverence Toplu İş Sözleşmesinin 26. maddesi uyarınca kendisine yükselme zammı verilmesi gerektiğini ileri sürmüş, davalı işveren ise davacının sahada çalıştığını ve sahada çalışanların görev seviyesinin en fazla Yetkili 1 pozisyonu olduğunu savunmuştur.

Mahkemece İnsan Kaynakları Uygulama Esasları başlıklı yönerge ve Toplu İş Sözleşmesinin 26. maddesine göre davacının 29/01/2010 tarihinde yönetici olarak atanması gerektiği kabul edilerek yükselme zammı alacağına hükmedilmiş ise de söz konusu İnsan Kaynakları Uygulama Esasları başlıklı yönergenin 02/12/2013 tarihinde yürürlüğe girdiği, davacının iş sözleşmesinin 18/11/2013 tarihinde sona erdiğinin anlaşılmasına göre davacının iş sözleşmesinin feshinden sonra yürürlüğe giren yönergeye göre dava konusu yükselme zammı alacağına hükmedilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.