Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2019/196 K.2019/10361

Davacı vekili, müvekkili işçinin alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekilleri ayrı ayrı davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın, davalılar vekillerinin temyizi üzerine Dairemizin 25.02.2015 tarihli ilamıyla, dava konusu alacak taleplerinin hukuki yarar yokluğundan reddine karar verilmesi gerekirken kabulüne karar verilmesinin hatalı olduğu gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemenin 17.06.2015 tarihli kararıyla, bozma kararına karşı direnilmesine karar verilmiştir.

Direnme kararı, davalı Bakanlık vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 25/10/2018 tarihli kararıyla, Mahkemenin direnme kararının yerinde olduğu kabul edilerek, Dairemizin bozma ilamında açıklanan bozma nedenine göre davanın esasına yönelik diğer temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın Dairemize gönderilmesine karar verilmiştir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 25/10/2018 tarihli kararıyla, dava dosyasının Dairemize gönderilmesi üzerine, Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI