Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2019/3138 K.2019/10467

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti: Davacılar ..., ... ve ... mahkemenin 2011/437 Esas, 2011/438 Esas ve 2011 /439 Esas sayılı dosyaları üzerinden açmış oldukları davalarda, davalıya ait iş yerinde fazla çalışma yaptıklarını ileri sürerek, ödenmeyen fazla çalışma ücret alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmişlerdir. Davalı Cevabının Özeti: Davalı vekili, müvekkiline ait işyerinde fazla çalışma yapılmadığını savunarak, davaların reddini istemiştir. Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, her üç dava arasında fiili ve hukuki irtibat bulunduğu gerekçesi ile davaların birleştirilmesine karar verilmiş ve yargılamaya 2011/437 Esas dosya üzerinden devam edilmiştir.Yapılan yargılama sonucunda toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacıların fazla çalışma iddiaları ispatladıkları kanaatine varılarak davaların kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece tesis edilen karar, Dairemizin 03.12.2013 tarih 2012/29793 esas 2013/27723 karar sayılı ilamı ile bozulmasına karar verilmiş, yerel mahkeme tarafından önceki kararda direnilmesi nedeni ile dosya Yargıtay Hukuk Genel Kurulunu'na gönderilmiştir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu 19.09.2018 tarih 2015/22-2254 esas 2018/1335 karar sayılı ilamı ile direnme kararı kaldırılarak davalı vekilinin ek karara yönelik temyiz isteminin öncelikle incelenerek karar verilmesi için dosya Özel Daireye gönderilmelidir. “ gerekçesi ile bozulmuş ve dairemize gönderilmiştir.

Dairemiz tarafından, davalının temyiz isteminin süresinde olduğu anlaşıldığından, yerel mahkemenin davalının temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararı kaldırılmış ve incelenmek üzere dosya yeninden Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmiştir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu 07.03.2019 tarih 2019/22-74 esas, 2019/244 karar sayılı kararı ile bu kez, "Özel Dairece ek karara yönelik temyiz itirazları inceledikten ve ek kararın ortadan kaldırılmasına karar verildikten sonra işin esasına girip davalı vekilinin temyiz nedenleri incelenerek yeni bir karar vermesi gerekmektedir. Bu durumda artık bir direnme kararından söz edilemeyeceğinden dosya üzerinde Hukuk Genel Kurulu tarafından yapılacak bir işlem bulunmamaktadır.

O hâlde. Özel Dairece ek karara yönelik temyiz itirazlarının kabulü ile ek kararın ortadan kaldırılmasına karar verildiği anlaşılmakla, mahkemece verilen ilk karara yönelik davalı vekilinin temyiz itirazları incelenmek üzere dosya tekrar Özel Daireye gönderilmelidir. " gerekçesi ile dosyayı dairemize yeniden göndermiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

İşçilik alacaklarına ilişkin farklı işçiler tarafından ayrı ayrı açılmış olan davaların birleştirilmesi usul hukuku ilkelerine uygun olup olmadığı noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Mahkemece, davacıların aynı istemde bulundukları ve husumeti aynı davalıya yönettikleri gerekçesi ile davaların birleştirilmesine karar verilmiştir.

Davacılar arasında mecburi dava arkadaşlığı mevcut olmadığından davaların birleştirilmesi hususunda zorunluluk bulunmamaktadır. Belirtmek gerekir ki, davacılar arasında ihtiyari dava arkadaşlığı olsa bile, işçilik alacaklarına ilişkin uyuşmazlıkların özelliği gereği bu tür davaların birleştirilmesi doğru değildir.

İddia ve savunmanın usule uygun şekilde araştırılması, delillerin tümüyle toplanıp ayrıntılı olarak değerlendirilmesi ve hukuki gerçekliğin tam olarak sağlanması ve ayrıca kararın, Yargıtay denetimine elverişli olabilmesi için dava dosyalarının ayrı ayrı görülüp sonuçlandırılmasında zorunluluk vardır. Ayrıca ilamın infazında da sorunlar doğmaktadır.

Bu nedenle mahkemece davalar tefrik edilmeli; her bir davacı için ayrı esasa kaydedilerek, yapılacak yargılama sonucuna göre karar verilmelidir. Ayrı ayrı 3 işçi tarafından açılan davaların birleştirilmesine karar verilerek hüküm kurulması hatalıdır.