Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2019/35 K.2019/1596

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih, esas ve karar numarası belirtilen kararının temyiz incelemesi sonucunda, Dairemizin 02/07/2018 tarihli ve 2018/6485 esas, 2018/16255 karar sayılı ilamıyla, sekiz günlük kanuni süre geçtikten sonra kararın temyiz edildiği gerekçesiyle davacı vekilinin temyiz talebinin REDDİNE karar verilmiştir.

Davacı vekilince Dairemiz kararının maddi hataya dayandığı gerekçesi ile ortadan kaldırılması istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 445. maddesinin son fıkrasında, “Mahkemelerde görülmekte olan dava, çekişmesiz yargı, geçici hukuki koruma ve diğer tüm işlemlerde UYAP’ın kullanılmasına dair usul ve esaslar yönetmelikle düzenlenir.” hükmü bulunmaktadır.

Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 68/9. maddesinde ise “(9) Taraf vekillerince UYAP üzerinden güvenli elektronik imza ile kanun yolu başvuru dilekçesi gönderilebilir. Bu işler için ayrıca elle atılmış imzalı belge istenmez.

Avukatların UYAP Avukat Bilgi Sistemi üzerinden kanun yolu başvuru dilekçesi gönderebilmeleri için güvenli elektronik imza sahibi olmaları gerekir. Kanun yolu harçları avukat tarafından elektronik ortamda mahkeme veznesi hesabına aktarılır. Bu işlemlerin Barokart veya kredi kartı gibi ödeme araçları ile yapılması sağlanabilir. Kanun yolu başvurusu, dilekçenin UYAP üzerinden mahkeme ekranlarına düştüğü tarihte yapılmış sayılır.

İşlem sonucunda başvuru sahibinin elektronik ortamda erişebileceği bir alındı belgesi oluşturulur.” düzenlemesi vardır.

Somut olayda, Dairemizin 02/07/2018 tarihli ve 2018/6485 esas, 2018/16255 karar sayılı ilamıyla, sekiz günlük kanuni süre geçtikten sonra kararın temyiz edildiği gerekçesiyle davacı vekilinin temyiz talebinin reddine karar verilmiştir.

Ne var ki, davacı vekilinin elektronik imzalı temyiz dilekçesini UYAP sistemi üzerinden gönderdiği; detaylı evrak işlem kütüğü kaydının incelenmesinden, temyiz dilekçesinin 31/01/2018 tarihinde UYAP üzerinden mahkeme ekranına düştüğü anlaşılmaktadır. Bu halde, yukarıda bahsi geçen yönetmeliğin 68/9. maddesi uyarınca, 31/01/2018 tarihinde temyiz kanun yolu başvurusunun yapılmış sayılması gereklidir.

Gerekçeli kararın 23/01/2018 tarihinde tebliğ edildiği, temyiz başvurusunun sekiz günlük süre içerisinde 31/01/2018 tarihinde gerçekleştiği dikkate alındığında, davacı vekilinin temyiz başvurusu süresindedir. Dairemizce, davacı vekilinin temyiz talebinin süre aşımı sebebiyle reddine karar verilmesi maddi hataya dayalıdır.

Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 04/02/1959 tarihli ve 1957/13 esas, 1959/5 karar ile 09/05/1960 tarihli ve 1960/21 esas, 1960/9 karar sayılı kararlarında belirtildiği üzere, Yargıtay’ca maddi hata sonucu verilen karar, usulü kazanılmış hak oluşturmaz ve Yargıtay’ın maddi hatalı kararından dönülmesi mümkündür. Anılan sebeplerle, maddi hataya dayanan Dairemizin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının ORTADAN KALDIRILMASINA karar verildi.

Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davaya cevap dilekçesinde, işçi şahsi sicil dosyasının ve özlük evraklarının İlk Derece Mahkemesine sunulduğu ifade edilmiştir. İlk Derece Mahkemesinin 12/07/2016 tarihli ilk celsesine ilişkin duruşma zaptında da cevap dilekçesinin eklerinden bahsedildiği; ayrıca davalı vekilinin, işyeri kayıtlarını klasör halinde sunduğuna ilişkin beyanının zapta geçirildiği görülmektedir. Dairemize gönderilen dava dosyası ekinde ise, söz konusu işçi şahsi sicil dosyası, özlük evrakları ve klasör bulunmamaktadır.