KÜNYE
22. Hukuk Dairesi 2019/399 E., 2019/2749 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 7 Şubat 2019
- Mahkemesi
- 8. Hukuk Dairesi
- Dava türü
- İŞE İADE
Karar Metni
552 kelime·3 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, davacının 4857 sayılı Yasaya tabi olarak belirsiz süreli hizmet akdiyle davalı ... Belediye Başkanlığı Otobüs İşletmesinde şoför olarak çalışmakta iken davalı ... tarafından iş sözleşmesinin tazminatsız ve gerekçesiz olarak feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine işe iadesine ve tazminatlara hükmedilmesini talep etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili; davanın ihbar öneli içinde açıldığını akdin henüz sona ermediğini davanın reddi gerektiğini savunmuştur.
İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:
İlk Derece Mahkemesince, toplanan kanıtlara dayanılarak, yapılan yargılama sonucu yazılı gerekçeyle davanın kabulü ile davacının işe iadesine, işe başlatılmama tazminatı olarak 8 aylık brüt ücreti tutarında belirlenmesine ve en çok 4 aya kadar ücret ve diğer haklarının davalıdan alınarak davacıya ödenmesinin tespitine karar verilmiştir.
İstinaf Başvurusu:
İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.
Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:
Bölge Adliye Mahkemesince; İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı kanaatine varılarak, davalı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353-(1) b)1 maddesi gereğince esastan reddine dair karar verilmiştir.
Temyiz Başvurusu:
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Gerekçe:
Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, Mahkemece feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmiş olması isabetlidir.
4857 Sayılı Kanun'un 21. maddesinin birinci fıkrasında işe başlatmama tazminatının alt ve üst sınırları gösterilmiş olup söz konusu tazminatın belirtilen sınırlar arasında işçinin kıdemi, fesih sebebi gibi olgular dikkate alınarak belirlenmesi gerekir. Ancak, Bölge Adliye Mahkemesince dosya içeriğine göre söz konusu tazminatın davacının sekiz aylık ücreti tutarı olarak belirlenmesine karar verilmesi hatalıdır. Davacının davalı nezdinde çalışma süresi 20 yıl 7 ay 24 gün olup fesih sebebine ve davacının kıdemine göre işe başlatılmama tazminatının davacının altı aylık ücreti tutarı olarak belirlenmesi dosya içeriğine uygun düşecektir.
Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, Bölge Adliye Mahkemesi hükmünün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.
Yargıtay 22. Hukuk Dairesi, E. 2019/399, K. 2019/2749, 7 Şubat 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama