Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2019/4645 K.2019/18587

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı avukatı tarafından istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 26/03/2019 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına Avukat ... geldi. Davalıyı temsilen tasfiye memuru ve davacı adına duruşmaya gelen olmadı. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi ve eksikliğin giderilmesi için mahkemesine geri çevrildi. Eksiklik giderildikten sonra dosya yeniden Dairemize gelmekle, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili, davacının 01/09/1997-15/12/2012 tarihleri arasında davalı işveren nezdinde kalıp ustası, formen, personel şefi olarak aylık net 3.000,00 USD ücret ile çalıştığını, iş sözleşmesinin işveren tarafından "sana ihtiyacımız yok, işine son verildi" denilerek feshedildiğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili şirketin Rusya'da inşaat taşeronluğu yaptığını, davacının müvekkili şirkette 06/01/2006-27/07/2009 tarihleri arasında çalıştığını, daha sonraları ... şirketinde çalıştığını, tüm hak ve alacaklarının ödendiğini, aylık asgari ücretle çalıştığını, davacının işi kendisinin bıraktığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece,yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında uyuşmazlık, işçinin kullandırılmayan izin sürelerine ait ücretlere hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.

Yıllık izinlerin kullandırıldığı noktasında ispat yükü işverene aittir. İşveren yıllık izinlerin kullandırıldığını imzalı izin defteri veya eşdeğer bir belge ile ispatlamalıdır. Bu konuda ispat yükü üzerinde olan işveren, işçiye yemin teklif edebilir.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının tüm hizmet süresine göre yıllık izin kullanmadığı kabulü ile yıllık izin alacağı hesaplanmıştır. Davacı tarafın dava dilekçesinde son iki yıl dışında yıllık izin kullanmadığını beyan ettiği anlaşılmaktadır. Öncelikle bu beyan dikkate alınarak yıllık izin alacağı hesaplanması gerekli iken hiç izin kullanmadığı kabulü ile karar verilmesi hatalıdır.

Ayrıca davacının iddia ettiği çalışma süresi içinde Türkiye’de olduğu zamanlar bulunmaktadır. Davalının davacının Türkiyede bulunduğu dönemlerde izin kullandığı savunması karşısında, yurda giriş ve çıkış kayıtlarına göre Türkiye’de bulunan zamanların yıllık izine mi yoksa ücretsiz izne mi dayalı olduğu araştırılarak yıllık izne dayalı ise bunun yıllık izin ücretinin hesabında, ücretsiz izne dayalı ise davacının kıdem tazminatına esas hizmet süresinde dikkate alınması gereklidir.

3-Davalı tarafça,davacı işten çıktıktan sonra alacaklarının ödendiği savunulmuş ve el yazısı ile hazırlanmış davacı imzası bulunduğu belirtilen belge sunulmuştur. Mahkemece davacı işçiden davalının ödemeye ilişkin savunmasına ve sunulan belgelere diyecekleri sorulmadan eksik inceleme ile karar verilmiş olması da hatalıdır.