Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2019/5138 K.2019/21771

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının, davalıya ait işyerinde 16.11.2009-22.06.2011 tarihleri arasında kardiyoloji uzmanı doktor olarak çalıştığını iş akdine haksız nedenle son verildiğini öne sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Kararın, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 17.10.2018 tarihli ilamı ile karar bozulmuş bozma ilamına uyan Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, iş akdinin davacı tarafından haklı sebeple feshedilip feshedilmediği ve dolayısıyla kıdem tazminatına hak kazanıp kazanamayacağı noktasında toplanmaktadır.

Dairemizin 17.10.2018 tarihli bozma kararı ile davacının kıdem tazminatına hak kazanıp kazanmadığı değerlendirilirken davacının çalıştığı bölümde eksik personel istihdam edilip edilmediğinin, buna bağlı olarak davacının aşırı efor sarf etmek durumunda kalıp kalmadığının önem arz ettiği, Mahkemece bu yönde araştırma ve inceleme yapılmadan karar verilmesinin hatalı olduğu belirtilmiştir.

Bozma ilamına uyan Mahkemece, davacının hastane bünyesinde kardiyoloji uzmanı olarak çalıştığı 2009-2011 yılları arasında aynı bölümde çalışan personel sayısı (hemşire, doktor vs.), ne iş yaptıkları ve davacının yaptığı işe ilişkin yardımcı faaliyetlerde bulunup bulunmadıkları, davacının çalıştığı yıllarda baktığı hasta sayısı, ayrıca 2018/2019 yılları itibari ile hastanede çalışan kardiyoloji uzmanı sayısı ve bu bölümde aynı tarihlerde çalışan personel sayısı ne iş yaptıkları, 2018-2019 itibari ile hastanedeki kardiyoloji uzmanı doktorun 1 ay içerisinde baktığı ortalama hasta sayısı hususlarının bildirilmesi davalı hastaneden istenmiş,

davalı tarafça verilen cevapta, davacının hizmetine devam ettiği 2009-2011 yılları arası poliklinik hizmetlerinde 2, servis hizmetlerinde 4 adet hemşirenin çalıştığı, davacının çalıştığı sürede günlük ortalama 22 hastaya baktığı ve sadece poliklinik hizmeti verdiği, 2019 ocak ayı itibariyle ise mevcut kardiyoloji uzmanı doktorların günlük ortalama 27-28 hastaya baktığı ve poliklinik muayenesi dışında anjiyo ve yoğun bakım takibi de yaptıkları, yine 2018-2019 tarihleri arasında poliklinik hizmetlerinde 2, servis hizmetlerinde ise 12 adet hemşirenin çalıştığı belirtilmiştir.

Mahkemece, davalı tarafından sunulan bilgiler çerçevesinde davacının sadece poliklinik hizmeti verdiği, davacının çalıştığı bölümde eksik personel istihdam edildiğinin kabul edilemeyeceği, iş sözleşmesinin davacı tarafından haklı nedenle sona erdirilmediği, davacının kendi isteği ile işten ayrıldığı gerekçeleriyle kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin reddine karar verilmiştir.

Mahkemece söz konusu değerlendirmenin sadece davalı işveren yazı cevabı doğrultusunda yapılması uygun görülmemiş olup bildirilen hususların içeriği resmi kurum kayıtları ve gerekirse uzman bilirkişiye yerinde işyeri kayıtlarını inceleme yetkisi verilerek denetlenmelidir. Salt davalı beyanlarına itibar edilerek karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.