KÜNYE
22. Hukuk Dairesi 2019/5260 E., 2019/15578 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 9 Eylül 2019
- Mahkemesi
- İş Mahkemesi
- Dava türü
- İŞE İADE
Karar Metni
425 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
Davacı İsteminin Özeti :
Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin geçerli bir neden olmaksızın feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini talep etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı, davanın reddini savunmuştur.
İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:
İlk Derece Mahkemesince, toplanan kanıtlara dayanılarak, yapılan yargılama sonucu yazılı gerekçeyle davanın kabulü ile davacının işe iadesine, işe başlatılmama tazminatı olarak 4 aylık brüt ücreti tutarında belirlenmesine ve en çok 6 aya kadar ücret ve diğer haklarının davalıdan alınarak davacıya ödenmesinin tespitine karar verilmiştir.
Temyiz Başvurusu:
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Gerekçe:
Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, Mahkemece feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmiş olması isabetlidir.
4857 sayılı Kanun'un 21. maddesinin üçüncü fıkrası uyarıca kararın kesinleşmesine kadar çalıştırılmadığı süre için işçiye en çok dört aya kadar doğmuş bulunan ücret ve diğer hakları ödenir. Ancak, Mahkemece söz konusu tazminatın davacının altı aylık ücreti tutarı olarak belirlenmesine karar verilmesi hatalıdır.
Belirtilen sebeplerle ve özellikle temyiz edenin sıfatına göre, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, İlk Derece Mahkemesi hükmünün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.
Yargıtay 22. Hukuk Dairesi, E. 2019/5260, K. 2019/15578, 9 Eylül 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama