KÜNYE
22. Hukuk Dairesi 2019/6210 E., 2019/17389 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 26 Eylül 2019
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi
- Dava türü
- ALACAK
Karar Metni
549 kelime·3 dk okuma·1 bölüm
Mahkemenin yukarıda tarih, esas ve karar numarası belirtilen kararının temyiz incelemesi sonucunda, Dairemizin 01/04/2019 tarihli ve 2016/8617 esas, 2019/7186 karar sayılı ilamıyla DÜZELTİLEREK ONANMASINA karar verilmiştir.
Davalı vekilince Dairemiz kararının maddi hataya dayandığı gerekçesi ile ortadan kaldırılması istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 04/02/1959 tarihli ve 1957/13 esas, 1959/5 karar ile 09/05/1960 tarihli ve 1960/21 esas, 1960/9 karar sayılı kararlarında belirtildiği üzere, Yargıtay’ca maddi hata sonucu verilen bir karara mahkemece uyulmasına karar verilmesi halinde dahi usulü kazanılmış hak oluşmaz ve Yargıtay’ın maddi hatalı kararından dönülmesi mümkündür.
Somut uyuşmazlıkta, Dairemizin 01/04/2019 tarihli ve 2016/8617 esas, 2019/7186 karar sayılı ilamıyla Mahkeme hükmünün düzeltilerek onanmasına karar verilmiş ise de, davalının harçtan muaf olduklarına yönelik temyiz itirazlarının değerlendirilmesi noktasında maddi hata yapıldığı, kararın aşağıda açıklanan nedenlerle bu yönden de düzeltilerek onanması gerekirken, bu yön dikkate alınmadan düzeltilerek onanmasına karar verildiği anlaşılmaktadır. Anılan sebeple, maddi hataya dayanan Dairemizin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının ORTADAN KALDIRILMASINA karar verildi. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
Davacı vekili, müvekkilinin davalı Kurum bünyesinde 2009, 2010, 2011 ve 2012 yıllarında 4 yıl ve her yıl 01 Haziran -01 Kasım tarihleri arasında görevlendirildiğini, ... orman yangın gözetleme kulesinde her gün 24 saat süre ile ve beş aylık dönemde hiçbir hafta tatili, resmi ve dini bayram tatili yapmadan çalıştırıldığını, fazla çalışma ücretinin eksik ödendiğini iddia ederek ödenmediğini iddia ettiği bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.
Davalı yanca davaya cevap verilmemiştir.
Mahkemece, yapılan yargılama, toplanan deliller ve bilirkişi raporlarına dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Kararı taraf vekillerince temyiz etmiştir.
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Dosya içeriğine göre; hüküm altına alınan alacak kalemlerinden, davacı ihtarnamesinde belirtilen fazla çalışma ve yemek yardımı alacaklarının ıslahla miktarı arttırılan kesimleri de dahil olmak üzere tamamına temerrüt tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerekirken, yazılı şekilde temerrüt ve ıslah tarihlerinden itibaren faiz işletilmesi hatalı olmuştur.
3- Davalı Kurumun Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesi uyarınca harçtan muaf olduğu dikkate alınmaksızın Mahkemece bu davalının harçtan sorumlu tutulması da hatalı olup bozma sebebidir.
Ne var ki bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.
Yargıtay 22. Hukuk Dairesi, E. 2019/6210, K. 2019/17389, 26 Eylül 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama