Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2019/6361 K.2019/16004

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı işveren nezdinde 12.10.2001 – 14.05.2014 tarihleri arasında, en son İç Anadolu Bölge Müdürü olarak çalıştığını, davacının 28.05.2013 tarihinde kalp krizi geçirdiğini ve %100 malul olduğunu, iş akdinin bu nedenle işveren tarafından sona erdirildiğini ileri sürerek kıdem tazminatı ile birkısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının iki dönem halinde çalıştığını, 2001-2006 dönemi çalışmasının istifa ile sona erdiğini ve bu döneme ilişkin hak ve alacaklarının ödendiğini, 2008-2013 döneminde ise serbest pazarlama elemanı olarak çalıştığını, davacının kalp rahatsızlığı nedeni ile 2013 yılında çalışmadığını, işine daha fazla devam edemeyeceğini bildirmesi üzerine iyi niyetle kıdem tazminatının taksitler halinde ödendiğini, davacının diğer talep konusu alacaklara da hak kazanmadığını ileri sürerek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanılan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, kararın taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 13.02.2019 tarihli bozma ilamı ile karar bozulmuş bozma ilamına uyan Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içerisinde taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Mahkemece bozma ilamına uyularak ve davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Ancak yapılan hesaplama denetime elverişli bir şekilde gerekçeye yansıtılmamış, talep edilen miktar hüküm altına alınmış, hesaplanan alacak miktarı ise belirtilmemiştir. Gerekçede ise alacağın tamamı 18.868,11 TL olarak belirtilmiştir. Hatalı değerlendirme ile hüküm tesisi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.