Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2019/6706 K.2019/16145

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılardan ... vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının iş akdini emeklilik sebebi ile feshettiğini iddia ederek kıdem tazminatı ile fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram genel tatil ve yıllık izin ücret alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalılar Cevabının Özeti:

Davalı Üniversite vekili, davacının müvekkilinde temizlik işi ihalelerini yüklenen şirketlerde çalıştığını, emeklilik nedeni ile işten ayrıldığını, hizmet alım sözleşmesi ve idare şartnameleri gereğince sorumluluğun taşeron firmalara ait olduğunu iddia ederek davanın reddini talep etmiştir

Davalı şirket vekili, hizmet alım yoluyla alınan temizlik işinin davalı idareye ait olması nedeni ile diğer davalının asıl işveren olduğunu, işçilerin işe alınması ve çıkartılmasında asıl işverenin sorumlu olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılarca temyizi üzerine Dairemizce sair temyiz itirazlarının reddine karar verilerek, fazla çalışma alacağının reddi gerektiği ve davalı Üniversitenin harca mahkum edilmesinin hatalı olduğu gerekçeleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

Bozmaya uyan Mahkemece, fazla çalışma alacağı reddedilmiş, ancak davalı Üniversitenin yine harca mahkum edilmesine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı ... vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesi Genel Bütçeye dahil idarelerin bu Kanunun 1 ve 3 sayılı tarifelerine giren bütün işlemlerinin harçtan müstesna olacağı belirtilmiştir.

Somut olayda davalı Üniversite harçtan muaf olmasına rağmen, hüküm altına alınan harçlardan sorumlu tutulmuş olması hatalıdır.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.