KÜNYE
22. Hukuk Dairesi 2019/9062 E., 2020/3306 K.·Avukat ... 2-KARTEM Tem. Gıda İnş. San. Ve Tic. Ltd. Şti. Adına Vekili Avukat ...
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 24 Şubat 2020
- Mahkemesi
- İş Mahkemesi
- Davalılar
- 1-... ADINA VEKİLİ
- Dava türü
- ALACAK
Karar Metni
293 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı ve davalı ... vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
Davacı Temyizi Yönünden;
5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 5. maddesine göre iş mahkemesinden verilen kararlar tefhim ve tebliğ tarihinden itibaren 8 gün içinde temyiz olunabilir. Bu süre içinde temyiz dilekçesinin hakime havale edildikten sonra temyiz defterine kaydının yaptırılması ve harcının yatırılması gerekir.
Temyiz süresi içinde temyiz dilekçesi temyiz defterine kaydedilmiş, ancak harç yatırılmamış ise, harç ve temyiz giderlerinin yatırılması için ilgili tarafa 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 432. madde yollaması ile aynı Kanun'un 434. maddesi gereğince işlem yapılması ve 7 günlük kesin süre verilmesi gerekir.
8 günlük süre içinde temyiz edilmeyen, temyiz defterine kaydı yapılmayan veya verilen kesin süre içinde temyiz harç ve gideri yatırılmayan kararlar kesinleşmiş olur.
Gerekçeli karar davacı vekiline usulüne uygun olarak 04.11.2019 tarihinde tebliğ edilmiş olup 8 günlük yasal süre geçtikten sonra davacı vekili tarafından 13.11.2019 tarihinde temyiz edilmiş olduğundan, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 432. maddesi gereğince süre aşımı nedeniyle temyiz isteminin REDDİNE, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine,
Davalı ... Temyizi Yönünden;
Yargıtay 22. Hukuk Dairesi, E. 2019/9062, K. 2020/3306, 24 Şubat 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama