Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2019/9071 K.2020/43

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:Davacı, işveren banka nezdinde 29.05.2006-04.11.2011 tarihleri arasında kadrolu avukat olarak çalıştığını, icra ve dava dosyalarını takip ettiğini, tahsil ettiği vekalet ücretlerinin banka hesabına yatırıldığını, bu hesaptan 19.06.2007-26.09.2008 tarihleri arasında toplam 314,720 TL miktarında vekalet ücretinin genel müdürlük hesaplarına gönderildiğini, ancak ödenmesi gereken kısmın kendisine ödenmediğini belirterek şimdilik 78,680 TL vekalet ücreti alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, eksik ödeme olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece bozma öncesi yapılan ilk yargılamada, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.Kararın taraf vekilleri tarafından temyizi üzerine, dairemizin 08/12/2015 tarih ve 2014/21739 2015/33899 E-K sayılı ilamı sayılı ilamı ile bozulmuştur.Mahkemece bozmaya uyulmuş olup, bozma sonrası yapılan yargılamada 128.085,64 TL ücret alacağının 78.680,00 TL sinin dava tarihi olan 24/04/2012 tarihinden itibaren bakiyesinin ıslah tarihi olan 25/10/2013 tarihinden itibaren işleyecek bankaların mevduata uyguladığı en yüksek faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içerisinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasında davacının vekalet ücreti alacağının miktarı konusunda ihtilaf bulunmaktadır.

Bir mahkemenin, Yargıtay Dairesince verilen bozma kararına uyması sonunda, kendisi için o kararda gösterilen şekilde inceleme ve araştırma yaparak, yine o kararda belirtilen hukuki esaslar gereğince hüküm verme yükümlülüğü doğar. “Usuli kazanılmış hak” olarak tanımlayacağımız bu olgu mahkemeye, hükmüne uyduğu Yargıtay bozma kararında belirtilen çerçevede işlem yapma ve hüküm kurma zorunluluğu getirmektedir (09.05.1960 gün ve 21/9 sayılı YİBK).

Mahkemenin, Yargıtay’ın bozma kararına uyması ile bozma kararı lehine olan taraf yararına bir usuli kazanılmış hak doğabileceği gibi, bazı konuların bozma kararı kapsamı dışında kalması yolu ile de usuli kazanılmış hak gerçekleşebilir. (Prof. Dr. Baki Kuru, Usuli Müktesep Hak (Usule İlişkin Kazanılmış Hak) Dr. A. Recai Seçkin’e Armağan, Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Yayınları No. 351 Ankara, 1974, sayfa 395 vd.) Yargıtay tarafından bozulan bir hükmün bozma kararının kapsamı dışında kalmış olan kısımları kesinleşir. Bir başka anlatımla, kesinleşmiş bu kısımlar, lehine olan taraf yararına usuli kazanılmış hak oluşturur (04.02.1959 gün ve 13/5 sayılı YİBK).

Somut olayda, mahkemece tesis edilen ilk karar, dairemiz tarafından ;"Davacının, emanet hesabında biriktirilen vekalet ücretinden payına isabet eden bölümün hesaplanması yönünden somut olayda doğru sonuca ulaşılabilmesi için, 19.06.2007-26.09.2008 tarihleri arasındaki dönemde işveren tarafından paylaştırma ile ilgili işyeri uygulaması, teamül ve Yönetmelik hükümleri açıklığa kavuşturularak banka ve muhasebe alanında uzman bilirkişi kurulundan davalının itirazları da karşılanmak üzere yeniden rapor alınarak bir karar verilmelidir.

Bu kapsamda yeniden bilirkişi kurulu raporu alınmalı ve taraflardan rapora karşı diyecekleri sorularak bu yönde usulü işlemler tamamlandıktan sonra bir karar verilmelidir." gerekçesi ile bozulmuş olup, mahkeme tarafından bozma ilamına uyulmasına karar verilmiştir. Bozma öncesinde mahkemece 78.600 TL’nin yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş, davacı tarafından da karar temyiz edilmiş ve davacının tüm temyiz istemleri reddedilmiştir.

Yine bozma ilamında talep gereği dava konusu dönem olan 19.06.2007-26.09.2008 arası için işveren tarafından paylaştırma ile ilgili işyeri uygulaması, teamül ve Yönetmelik hükümlerinin değerlendirilmesinin gerektiği belirtilmiş olmasına rağmen, dava konusu olamayan dönemi de kapsar şekilde yapılan inceleme neticesinde 128.085,64 TL'nin kabulüne karar verilmesi hatalı olmuştur.

Bozma öncesinde mahkemece yasal faize karar verilmesi ve davacı tarafından bu yönde bir temyiz isteminde bulunulmamış ve bu yönde bozma yapılamamış olmasına rağmen mevduata uygulanan en yüksek faizin uygulanmasına karar verilmesi de hatalı olmuştur. Mahkemece davacının talep dönemi ile bağlı kalınarak 78.600 TL’nin yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar vermek gerekirken usulü müktesap hakkı ortadan kaldırır nitelikte yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.