Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2020/1266 K.2020/4915

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen karar, süresi içinde duruşmalı olarak davacı vekili ile davalılardan .... tarafından temyiz edilmiş ve davacı vekili tarafından duruşma talep edilmiş ise de; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369. maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin dosya üzerinden yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

1- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre davalı ....'nin tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 3/2. maddesi gereğince müteselsil sorumluluk da dahil olmak üzere, birden fazla davalı aleyhine açılan davanın reddinde, ret sebebi ortak olan davalılar vekili lehine tek, ret sebebi ayrı olan davalılar vekili lehine ise her ret sebebi için ayrı ayrı avukatlık ücretine hükmolunur. Aynı Tarife'nin 10/3. maddesinde “Bu davaların tamamının reddi durumunda avukatlık ücreti, Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümüne göre hükmolunur.”

ve 10/4. maddesinde “Manevi tazminat davasının, maddi tazminat veya parayla değerlendirilmesi mümkün diğer taleplerle birlikte açılması durumunda; manevi tazminat açısından avukatlık ücreti ayrı bir kalem olarak hükmedilir.” hükümleri yer almaktadır.

Somut dosyada, davacı davalıların alacak ve tazminatlardan birlikte sorumlu olduğu iddiasıyla somut davayı açmış olup, reddedilen manevi tazminat talebi bakımından Tarife'nin 3/2 , 10/3 ve 10/4. maddeleri gereğince davalılar yararına tek maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekir. Diğer alacaklar bakımından da davacı aynı şekilde davalıların müştereken ve müteselsilen sorumlu olduğunu ileri sürerek dava açtığına göre, davalı ...Ş. yönünden reddedilen 1.000,00 TL kıdem tazminatı dışında reddedilen diğer alacaklar yönünden de davalılar lehine tek vekalet ücretine hükmedilmelidir. Bu yönler dikkate alınmadan davalılar lehine ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi isabetli olmamıştır.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.