Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2020/1622 K.2020/6450

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, işçinin çalıştığı halde ödenmeyen alacaklarının bulunduğunu öne sürerek fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti ile promosyon alacaklarınn davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere göre ve bilirkişi raporu doğrultusunda yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı ve katılma yolu ile davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Dosya incelendiğinde mahkemece hüküm altına alınan toplam brüt 18.207,00 TL fazla çalışma ücretinin 5.000,00 TL ‘sine 7.1.2013 olan temerrüt tarihinden bakiyesine 27.11.2015 olan ıslah tarihinden itibaren faiz yürütüldüğü ancak davacının dava dilekçesinde talep ettiği miktara da dava tarihinden faiz yürütülmesi gerektiğinin gözetilmediği görülmektedir.

Ayrıca hafta tatili ücreti alacağı bakımından reddedilen bir talep miktarı bulunmamasına karşın çelişki yaratacak şekilde fazlaya yönelik talebin reddine karar verilmiştir.

Öte yandan, 28.04.2018 tarihli Resmi Gazetede yayımlanan 7139 sayılı Kanun’un 33.maddesinde, "...“Genel Müdürlük, 2/7/1964 tarihli ve 492 sayılı Harçlar Kanununa göre alınan harçlardan ....muaftır...." düzenlemesi getirildiğinden, 2019 olan karar tarihi itibariyle davalının harçtan muaf olduğunun gözetilmemesi de hatalıdır.

Açıklanan hususlar bozma nedeni ise de; yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/8. maddesi uyarınca hükmün aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.