Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2020/2030 K.2020/7083

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde 17.00-08.00 saatleri arasında çalıştığını, ertesi gün 24 saat dinlendiğini, sonrasında yine aynı saatlerde çalıştığını, bir hafta 4 gün bir hafta 3 gün nöbet tuttuğunu, her ay bir kez de pazar nöbetine kaldığını, nöbetine denk gelen ulusal bayram ve genel tatil günlerinde ve hafta tatillerinde çalıştığını, bu durumun düzeltilmesi için işverene başvurduğunda sonuç alamadığını, bunun üzerine böyle çalışma imkanının olmadığını söylediğini, iş akdini haklı nedenle feshettiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile birkısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili yargılama aşamasındaki beyanlarında davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, bozma öncesi yapılan ilk yargılamada, toplanılan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın süresi içerisinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 2016/3241 esas ve 2019/1053 karar sayılı ilamı ile dosya kapsamına göre kabul edilen çalışma sisteminde, davacının aralıksız yirmidört saat dinlendiği dolayısıyla hafta tatiline hak kazanmadığı açık olduğundan hafta tatili alacağının reddi gerektiği, ayrıca davalı tanık beyanına göre de, davacının beş haftada bir pazar 24 saat nöbet tuttuğu kabulü yerinde ise de, bu çalışmanın fazla çalışma içinde kaldığı kabul edilerek, dosyada yer alan davacı imzasını içerir nöbet iznine ilişkin belgelerin de dikkate alınarak bu izin günlerinin mahsubu suretiyle fazla çalışma alacağı yeniden hesaplanması gerektiği gerekçeleri ile mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyulmuş olup, bozma sonrası yapılan yargılamada, ek bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içerisinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, belgelere ve tüm dosya kapsamına göre; davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Mahkeme kararında yazılacak hususlar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297. maddesinde belirtilmiştir. Maddeye göre, hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, isteklerin her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir.

Öte yandan, kanunun aradığı anlamda oluşturulacak kısa ve gerekçeli kararın hüküm fıkralarının, açık, anlaşılır, çelişkisiz ve uygulanabilir olması gerekmekle birlikte, kararın gerekçesinin de, sonucu ile tam bir uyum içinde, o davaya konu maddi olguların mahkemece nasıl nitelendirildiğini, kurulan hükmün hangi sebeplere ve hukuksal düzenlemelere dayandırıldığını ortaya koyacak, kısaca maddi olgular ile hüküm arasındaki mantıksal bağlantıyı gösterecek nitelikte olması gerekir.

Zira tarafların o dava yönünden, hukuk düzenince hangi sebeple haklı veya haksız görüldüklerini anlayıp değerlendirebilmeleri ve Yargıtayın hukuka uygunluk denetimini yapabilmesi için, ortada, usulüne uygun şekilde oluşturulmuş, hükmün hangi nedenle o içerik ve kapsamda verildiğini ayrıntılarıyla gösteren, ifadeleri özenle seçilmiş ve kuşkuya yer vermeyecek açıklıktaki bir gerekçe bölümünün ve buna uyumlu hüküm fıkralarının bulunması zorunludur.

Bu husus 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 298/2. maddesinde de “Gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz.” şeklinde özellikle düzenlenmiştir.

Gerekçe - hüküm çelişkisi, 10.04.1992 gün ve 1991/7 esas, 1992/4 karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına aykırı olup, salt bu aykırılık bozma sebebidir.

Somut olayda, davacı iddiası,tanık beyanları ve tüm dosya kapsamına göre, davacının bir haftada haftanın dört günü, devam eden haftada ise haftanın üç günü 17.00-08.00 saatleri arasında çalıştığı, dört gün çalışılan haftalarda haftalık 8 saat, üç gün çalışılan haftalarda ise haftalık 6 saat fazla mesai yaptığı; ayrıca beş haftada bir pazar 24 saat nöbet tuttuğu hususu sabittir.

Dairemizin 2016/3241 Esas ve 2019/1053 Karar sayılı ilamı ile de, bu çalışma sistemine göre, davacının aralıksız yirmidört saat dinlendiği dolayısıyla hafta tatiline hak kazanmadığı açık olduğundan hafta tatili alacağının reddi gerektiği gerekçesi ile yerel mahkeme kararı bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya uyulmasına karar verilmiş ise de; bozma sonrası yapılan yargılama neticesinde, mahkeme ilamının gerekçesinde “dosya kapsamında çalışma sistemine göre davacının aralıksız yirmidört saat dinlendiği dolayısıyla hafta tatili alacağına hak kazanamayacağı” kanaati bildirilmiş olmasına rağmen, hüküm kısmında gerekçe ile çelişki oluşturacak şekilde hafta tatili ücreti alacağı hüküm altına alınmıştır.

Dairemizin 2016/3241 esas ve 2019/1053 karar sayılı bozma ilamına da aykırı olacak şekilde, hafta tatili ücreti alacağı bakımından gerekçe-hüküm çelişkisi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.