Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2020/2131 K.2020/7473

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin davalı şirkete ait iş yerinde banyo kaplamalarından sorumlu işçi olarak 7 yıldır çalıştığını, işini dikkatli ve özenli bir şekilde yerine getirdiğini, ancak müvekkilinin iş sözleşmesinin davalı şirket tarafından haklı bir neden olmaksızın feshedildiğini, yapılan feshin haksızlığının tespiti ile müvekkilinin tüm özlük hakları ile işe iadesine, işe iade kararının mali sonuçlarının hüküm altına alınmasına karar verilmesini talep etmiştir. Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili davaya cevap dilekçesinde özetle; davacının kesintili olarak müvekkili şirkette çalıştığını, ilk dönem çalışmasının tazminatları ödenerek tasfiye edildiğini, daha sonra 30.01.2009 tarihinde tekrar çalışmaya başladığını ve iş sözleşmesinin 4857 sayılı İş Kanunu'nun 25/II. maddesi uyarınca feshedildiğini, zira davacının sebep olduğu eylem ve işinin gereğini yerine getirmemesi nedeniyle işverenin zarara uğramasına neden olduğunu ve bu zararın davacının 30 günlük ücreti ile karşılayamayacağı miktarda olduğunu, davacının kimyasal malzemeleri gereği gibi kullanamaması nedeniyle banyoların bozulduğunu,

bu konuda işveren tarafından yaptırılan analizler sonucunda kimyasallar nedeniyle oluşan zararın tespit edildiğini, davacının neden olduğu zararın iş sözleşmesinin devamını çekilmez hale getirdiğini belirterek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece verilen ilk karada, davacının kaplama karışımlarının hatalı hazırlanmasından sorumlu tutulamayacağı ve feshin geçerli sebebe dayanmadığı gerekçesi ile feshin geçersizliğine ve davacı işçinin işe iadesine karar verilmiştir.

Kararın davalı tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 7. Hukuk Dairesince araştırmaya yönelik bozma yapılmış, Mahkemece bozma ilamına direnilmesi üzerine Hukuk Genel Kurulu'nca işe iade davalarında verilen bozma ilamına direnilmesi mümkün olmadığından direnme kararı bozularak dosya Mahkemeye gönderilmiştir.

Bozmaya uyan Mahkemece, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 150/5. maddesi gereğince davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Bu kez Dairemizin 10.01.2019 tarihli 2018/16516 esas 2019/664 karar sayılı ilamıyla davacı vekilinin duruşmaya usulüne uygun şekilde davet edilmediğinden, 6100 Sayılı Kanun'un 150/2. maddesi gereğince dosyanın işlemden kaldırılmasına ve üç ay içinde yenilenmeyen dosya hakkında davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesinin isabetsiz olduğu gerekçesiyle bozma kararı verilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde toplanılan deliller, keşfen yapılan inceleme neticesi sonucu düzenlenen heyet bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kabulüne, feshin geçersizliğine ve davacı işçinin davalı şirketteki işine iadesine karar verilmiş, işe iade kararının mali sonuçları hüküm altına alınmıştır.

Temyiz Başvurusu:

Karar, davalı vekili tarafından yasal süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Somut olayda, davacı, davalı şirket nezdinde çalışmakta iken sözleşmesinin haksız ve bildirimsiz olarak feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Dosya kapsamına göre, davalı tarafından yapılan fesih bildiriminin yer alan sebeplerin ispatlanamaması nedeniyle yapılan fesih geçersiz olup, mahkemece feshin geçersizliği ile davacının alt işveren şirket işyerinde işe iadesine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Ne var ki; işe iade davasının netice olarak bir tespit davası olduğu göz ardı edilerek “Kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aya kadar tahakkuk edecek ücret alacağının ve diğer haklarının ödenmesi gerektiğinin kabulü ile bu miktarın davalıdan alınarak davacıya verilmesi” yönünde tahsil hükmü kurulması hatalı olmuştur.

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.