KÜNYE
(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi 2020/2245 E., 2020/6637 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 15 Haziran 2020
- Mahkemesi
- İş Mahkemesi
- Dava türü
- ALACAK
Karar Metni
406 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, müvekkilini iş akdinin ... 1.İş Mahkemesinin 2009/532 E, 2009/143 K sayılı ilamı ile haksız nedenle fesh edildiğinin kesinleştiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile boşta geçen süre, işe başlatmama tazminatı, yıllık izin, fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı ... vekili davanın reddini talep etmiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle önceki kararda direnilmesine karar verilmiş, Hukuk Genel Kurulu tarafından mahkemece verilen direnme kararının yerinde olduğu kabul edilmiştir.
Temyiz:
Kararı davalı temyiz etmiştir.
Gerekçe:
1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
2- 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesi Genel Bütçeye dahil idarelerin bu Kanunun 1 ve 3 sayılı tarifelerine giren bütün işlemlerinin harçtan müstesna olacağı belirtilmiştir.
Somut olayda davalı üniversite harçtan muaf olmasına rağmen, hüküm altına alınan harçlardan sorumlu tutulmuş olması hatalıdır.
Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.
Yargıtay 22. Hukuk Dairesi, E. 2020/2245, K. 2020/6637, 15 Haziran 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama