Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2020/639 K.2020/2901

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde 24.12.2005 tarihinde çalışmaya başladığını, 30.11.2008 tarihinde askere gittiğini ve 08.06.2009 tarihinde yeniden işe başladığını, operasyon yöneticisi olarak çalıştığını, 10.08.2011 tarihinde istifa mektubu imzalatılarak işten yasal hakları ödenmeksizin ayrılmak zorunda bırakıldığını ileri sürerek, kıdem tazminatı ile fazla çalışma, hafta tatili ve genel tatil ücreti alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı Savunmasının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı, davacı vekili süresinde temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, Dairemizin 17.05.2017 tarihli 2017/5467 esas 2017/11285 karar sayılı ilâmıyla, davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı ve buna bağlı olarak iş sözleşmesini feshetmekte haklı nedene dayanıp dayanmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık söz konusu olduğu, somut olayda bilirkişi tarafından davacının fazla çalışma ücretinin; haftada bir vardiya değişikliği ile,

sabah mesaisinde 9 saat, akşam mesaisinde ise 6 saat fazla çalışma yaptığı ve kampanya dönemlerindeki fazla çalışmanın da ayda 6 saat olarak fazla çalışma süresine eklenmesi gerektiği kabulüne göre hesaplanmış ise de, yapılan bu tespitin gerek (Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi ( 2015/3757 esas sayılı bozma kararı, 2015/3753 esas sayılı bozma kararı, 2013/2503 esas sayılı onama kararı) gerekse de dairemiz ( 2013/4408 esas sayılı onama kararı) tarafından temyiz incelemesi yapılan dosyalardaki tespitlere ve dosyada bulunan çeşitli işçilerin başvuruları üzerine hazırlanan Bölge Çalışma Müdürlüğü müfettiş raporundaki tespite uygun olmadığı,

yapılacak işin, yukarıda numaraları verilen emsal dosyalar getirtilerek, dosyanın yeniden bilirkişiye tevdi edilmesi, özellikle imzalı çalışma çizelgelerinin ayrıntılı dökümü çıkarılarak ve emsal dosyalar ile Bölge Çalışma Müdürlüğü müfettiş raporları da dikkate alınarak davacının fazla çalışmasının bulunup bulunmadığının belirlenmesi, fazla çalışmasının bulunduğunun tespit edilmesi halinde ise;

davacının iş sözleşmesinde fazla mesai ücretinin aylık ücretin içinde olduğuna dair düzenleme ile banka kayıtları ile uyumlu imzasız ücret bordrolarındaki fazla çalışma ücreti tahakkukları da değerlendirilerek çıkacak sonuca göre bir karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece bozma ilamından sonra yapılan yargılama sonucunda; bozma ilamında belirtilen emsal mahkeme kararları ve davacıya ait puantaj kayıtları esas alınarak ve yapılan prim ödemelerinin mahsubu ile Temmuz 2009 ayı hariç diğer dönemler için fazla mesai alacağı olmadığı, Temmuz 2009 ayı bakımından prim tahakkukunun bulunmaması sebebi ile 5,14 TL fazla mesai alacağı belirlenmiş ise de alacak miktarına göre ve Temmuz 2009 tarihinden sonra yapılan fazla mesailerin ödenmiş olması nedeni ile feshin haklı nedene dayanmaması sebebi ile kıdem tazminatına hak kazanmadığı, hafta tatili ile resmi tatil alacağı da olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkemece her ne kadar fazla çalışma ücreti alacağı ile ilgili değerlendirme yapılırken prim ödemelerinin mahsubu ile Temmuz 2009 ayı hariç diğer dönemler için fazla mesai alacağı olmadığı belirlenmiş ise de, prim ve fazla çalışma birbirinden farklı kavramlardır. Davacının aldığı satış primi yaptığı satışlara bağlı olarak davacıya yapılan bir ödeme olup esas itibariyle çalışanı özendirme ve ödüllendirme amacına matuf ek ücret niteliğindedir.

Fazla çalışma karşılığı yapılan ödeme ise bizatihi ücretin kendisidir. Fazla çalışma yapılsın veya yapılmasın, şartlar oluştuğunda prim ödemesine hak kazanıldığı nazara alındığında, prim ödemesinin, fazla çalışma ücreti yerine geçtiğinin kabul edilerek, fazla çalışma ücreti alacağının reddine karar verilmesi isabetli değildir.

Mahkemece bu hususlar gözetilmeksizin eksik inceleme ile hatalı bilirkişi raporu hükme esas alınmak suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.