KÜNYE
22. Hukuk Dairesi 2020/669 E., 2020/2935 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 19 Şubat 2020
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi
- Dava türü
- ALACAK
Karar Metni
340 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, davalı şirket tarafından hiçbir gerekçe göstermeksizin müvekkilinin iş sözleşmesinin feshedildiğini, ödenmeyen alacaklarının bulunduğunu ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı, davanın reddini talep etmiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, Yargıtay 22. Hukuk Dairesinin 20.09.2018 tarihli bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
2-Taraflar arasında davalı lehine hükmedilen vekalet ücreti hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır.
Somut olayda, davacının alacak taleplerinden 5.046,59 TL miktarının reddedildiği anlaşılmış olup davalı lehine nispi 906,00 TL vekalet ücretine hükmedilmiş ise de bu miktar dosya kapsamına ve yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine uygun değildir.
Yürürlükteki Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi ne göre reddedilen miktar maktu vekalet ücretinin üstünde olması halinde maktu ücretin altında davalı lehine vekalet ücretine hükmedilemeyeceğinden davacının reddedilen alacak miktarı göz önünde bulundurularak yürürlükteki tarife gereğince 2.725,00 TL maktu vekalet ücretine hükmedilmemesi hatalı olup bozmayı gerektirmiş ise de, ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.
Yargıtay 22. Hukuk Dairesi, E. 2020/669, K. 2020/2935, 19 Şubat 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama