Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2020/928 K.2020/3430

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davalı şirket bünyesinde çalışmakta iken iş sözleşmesinin sağlık sebepleri bahane edilerek haksız bir şekilde feshedildiğini, Ankara’da çalışma isteğinin davalı işverenlikçe, işyerinde davacıya uygun açık pozisyon olmadığı gerekçesi ile reddedildiğini, ancak bunun doğru olmayıp, davacının pozisyonunda bu işyerinde çalışan başkaca işçilerin bulunduğunu ileri sürerek, iş sözleşmesinin feshinin geçersizliğinin tespitine, davacının işe iadesine ve tazminat haklarının hüküm altına alınmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı İsteminin Özeti:

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının yazılı beyanı ile Sakarya’daki işyerinde çalışmayı daha önceden kabul ettiğini, artan sağlık sorunları nedeniyle işini gereği gibi yapmadığını, doktor raporu ile de ağır işlerde çalışmasının uygun olmayacağının belirlenmesi ve Ankara’da davacının istihdam edilebileceği uygun açık bir pozisyon olmaması nedeniyle davacının iş sözleşmesinin geçerli nedenle feshedildiğini beyanla davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kabulü hakkındaki ilk karar Dairemizin 2018/16490 esas 2019/192 karar sayılı 08.01.2019 tarihli bozma ilamı ile “Mahkemece, davalının, davacıyı Ankara’da çalıştırabileceği, yaptığı işin niteliğine uygun bir yer olup olmadığı yönünde herhangi bir araştırma ve inceleme yapılmaksızın, davacının Ankara’da çalıştırılması gerektiğinden söz edilerek işe iadesi yönünde karar verilmiştir.

Bu hali ile hüküm kurmak için gerekli olan araştırma ve inceleme yapılmadan karar verildiği görülmektedir. Mahkemece yapılacak iş, bir işletmeci, bir iş sağlığı ve güvenliği uzmanı ve bir makine mühendisinden oluşan üç kişilik bilirkişi heyeti ile işyerinde keşif yapılmak suretiyle, davacının mevcut durumuna göre istihdam edilebileceği bir işin olup olmadığının ayrıntılı bir şekilde araştırılıp dosya içeriği ile birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesidir.”

gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde belirlenen uzman bilirkişilerden oluşan heyetle mahallinde keşif icrası sonucu düzenlenen heyet bilirkişi raporuna dayanılaark davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Karar yasal süresi içerisinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında, iş sözleşmesinin feshinin geçerli sebebe dayanıp dayanmadığı uyuşmazlık konusu olup, kanuni dayanak 4857 sayılı İş Kanunu'nun 18. ve devamı maddeleridir.

4857 sayılı Kanun'un 18. maddesine göre otuz veya daha fazla işçi çalıştıran iş yerlerinde en az altı aylık kıdemi olan işçinin belirsiz süreli iş sözleşmesini fesheden işveren, işçinin yeterliliğinden veya davranışlarından ya da işletmenin, iş yerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan geçerli bir sebebe dayanmak zorundadır.

Somut olayda davacı sağlık sebepleri bahane edilerek iş sözleşmesine haksız bir şekilde son verildiğini iddia etmiş, davalı ise, hakkındaki sağlık kurulu raporunda yer alan tespitler doğrultusunda davacıyı Ankara’da buluna işyerinde istihdam edebileceği uygun bir pozison ve iş olmadığı için feshin geçerli nedene dayalı olarak yapıldığını savunmuştur.

Mahkemece davanın kabulü hakkında verilen karar yazılı geerkçeyle bozulmuş, bozma ilamı doğrultusunda oluşturulan bilirkişi heyetince mahallinde yapılan keşif icrası sonucu düzenlenen bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir Ne var ki, söz konusu bilirkişi raporunda Ankara’da bulunan işyerinde davacının rahatsızlığı da göz önüne alındığında fesih tarihi itibarıyla çalıştırılabileceği uygun bir alanının olup olmadığı yeterince irdelenmemiştir.

Söz konusu raporun 8. sayfasında makine teknikeri olan davacının “tehlikeli ve çok tehlikeli işlerde otomotiv” alanında mesleki eğitim belgesine sahip olduğu belirtildikten sonra, işyerinde “az tehlikeli” sınıfta sayılabilecek malzeme deposu, büro hizmetleri, temizlik hizmetleri gibi birimlerin bulunduğu değerlendirilmiştir.

Ancak davacının eğitim durumu, ifa ettiği görev ve sağlık durumu da nazara alındığında fesih tarihi itibarıyla kendisine teklif edilebilecek uygun bir iş olup olmadığı hususları hüküm kurmaya yetecek düzeyde değerlendirilmemiştir.

Bu nedenle davacının mesleki eğitimi ve sağlık kurulu raporunda yer alan tespitler bir arada değerlendirilerek “ağır ve tehlikeli işler sınıfında olmayan” ve fesih tarihi itibarıyla boş olup, davacıya teklifi edilmesi mümkün bulunan açık bir pozisyon olup olmadığının yöntemince araştırılarak oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekmektedir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular göz ardı edilerek eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.