Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/10150 K.2016/9497

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın daha önce birlikte cezaevinde kaldığı temyiz dışı sanık ...’a özürlüler okuluna iki adet adaklık koyun almak istediğini ve tanıdığı olup olmadığını sorduğu, ...’ın da sanığı mahalleden tanıdığı olan katılanın yanına götürdüğü, sanık ile katılanın iki koyun için 1.040 TL’ye anlaştıkları, sanığın koyunları okulda keseceklerini, yanında parası olmadığını, makbuz düzenleyeceğini söyleyip katılanın oğlunun kendisiyle birlikte gelmesini ve para ile makbuzu almasını istediği, koyunları aracına koyan sanığın katılanın oğlunu yolda bir lokantaya bıraktığı ve annesini alıp geleceğini söyleyerek ayrıldığı,

ancak bir daha dönmediği iddia olunan olayda; sanık savunmaları, katılan ve tanık beyanları ile tüm dosya kapsamından sanığın hileli hareketlerle haksız menfaat elde ettiği anlaşıldığından dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın tekerrüre esas alınan iki adet mahkumiyet ilamından biri olan ancak suç tarihinden sonra 14.06.2011 günü kesinleşen İzmir 20. Asliye Ceza Mahkemesinin 2003/689 Esas, 2006/1136 Karar sayılı ilamın tekerrüre esas alınması,