Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/10263 K.2016/10666

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılana ait kredi kartının ve sim kartın terör örgütü tarafından ele geçirilip kopyalanarak kullanıldığından bahisle katılanı arayan ve kendisini başkomiser olarak tanıtan sanığın katılanı yönlendirerek çeşitli telefon numaralarına para yatırmasını sağladığı ve böylece haksız menfaat temin ettiği iddia edilen olayda;

Sanığın suç tarihinde cezaevinde olması, cezaevine cep telefonu sokup kullandığına ilişkin bir iddia da bulunmaması ve yalnızca katılanın para yolladığı numaralardan birisinin sanığın telefonuna mesaj olarak gelmiş olmasının dışında bir delil bulunmaması karşısında; sanık hakkında atılı suçtan beraat kararı verilmesi gerekirken delillerin takdir ve değerlendirmesinde yanılgıya düşülmek suretiyle mahkumiyet kararı verilmesi;

1)Kabule görede; 02/12/2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesinin (b) bendine eklenen 6. alt bendi ile TCK'nın 157. maddesinde düzenlenen basit dolandırıcılık suçunun uzlaştırma kapsamına alınmış olması ve bu düzenlemenin sanık lehine olması karşısında; söz konusu kanun değişikliğine göre, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2)TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının uygulanması bakımından, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas 2015/85 sayılı iptâl kararının uygulanması zorunluluğu,