KÜNYE
23. Ceza Dairesi 2015/10283 E., 2016/10681 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 14 Aralık 2016
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Dolandırıcılık
- Hüküm
- Sanığın, TCK'nın 157/1, 62, 52/2, 4, 53, 51 maddeleri gereğince 1 yıl 3 ay hapis ve 500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, taksitlendirmeye, hak yoksunluklarına ve ertelemeye ilişkin.
Karar Metni
280 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın cami etrafında engelliler derneği adına satış yaptığını belirterek dolaştığı sırada, karşısına çıkan mağdura malzeme satmak istediği, mağdurun bozuk parasının olmadığını söylemesi üzerine sanığın bozdurabileceğini belirterek 100 TL parayı aldığı ve birkaç dükkan dolaştıktan sonra ortadan kaybolduğu iddia edilen olayda;
Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya kapsamına göre mahkemenin suç vasfına ve sübuta yönelik kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Sanığın sair temyiz itirazlarının reddine ancak;
1) 02/12/2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesinin (b) bendine eklenen 6. alt bendi ile 157. maddesinde düzenlenen basit dolandırıcılık suçunun uzlaştırma kapsamına alınmış olması ve bu düzenlemenin sanık lehine olması karşısında; söz konusu kanun değişikliğine göre, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
2-Kabule göre de;
TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmekle beraber, TCK’nın 53/3. maddesine göre; aynı maddenin 1. fıkrasının (c) bendinde belirtilen sanığın kendi alt soyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılmasına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,
Yargıtay 23. Ceza Dairesi, E. 2015/10283, K. 2016/10681, 14 Aralık 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama